نخل مرداب

cyperus.alternifolius


نخل مرداب

مشخصات: اسم علمی نخل مرداب Cyperus alternifolius ، از خانواده cyperaceae میباشد. این جنس ۵۵۰ گونه مختلف دارد که تمام آنها علاقمند به رطوبت زیاد هستند. گونه مورد نظر بومی ماداگاسکار بوده و ارتفاع آن به یک متر می رسد. برگهای نخل مرداب ، خشن، سبز تیره و خطی شکل می باشد. ساقه آن معمولا سخت و در انتها دارای براکته های سبز رگبرگ مانند است که حالت آبشاری دارند، این براکته ها در انتهای ساقه مانند چتر قرار گرفته اند. گل آذین کوچکی در قسمت تحتانی براکته ها از اواسط تا اواخر تابستان ظاهرمی شود که در مراحل اولیه زرد رنگ است و تولید دانه های گرده سفید رنگ می کند و در آخر ، به رنگ قهوهای در می آید. برای نگاه‌داری این گیاه، لازم است گلدان آن را همیشه در یک ظرف حاوی آب قرار دهید.

مراقبت: نخل مرداب به نور معمولی، گرمای متوسط تا زیاد، آبیاری فراوان، رطوبت هوای عادی یعنی ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی، احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز نخل مرداب را میتوان به میزان ۲ گرم در لیتر هر هفته یکبار از اردیبهست تا شهریور ماه ، مصرف کرد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه، تورب و ماسه محیط مناسبی را برای رشد این گیاه فراهم می کند.

ازدیاد: نخل مرداب را میتوان به راحتی، از اواسط بهار تا اوایل تابستان با روش تقسیم بوته، تکثیر کرد. بعد از آبیاری گلدان، گیاه را خارج نمایید و با یک چاقوی تیز، انبوه ریشه ها را به با حداقل ۴ یا ۵ ساقه تقسیم کنید. اگر با دست عمل تقسیم را انجام دهید، صدمه کمتری به ریشه ها وارد می آید. هر قسمت را در گلدانی با قطر دهانه ۹تا ۱۱ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت قرار دهید و کاملا آبیاری کنید. یک روش غیر معمول دیگر، آ ن است که راس گل را همراه برگه های زیر گل با قیچی جدا کنید و در آن و یا کمپوست مخصوص بذر و قلمه مرطوب قراردهید به طوری ساقه آن بر عکس به سمت بالا باشد برگها داخل آب قرار بگیرند. بعد از ریشه دهی، آن را به گلدان منتقل نمائید.

مارانتا

maranta

مارانتا

مشخصات: اسم علمی این گیاه Maranta leuconeura ، از خانواده Marantaceae می باشد. این جنس دارای ۲۵ گونه از گیاهان همیشه سبز دائمی است. گونه مذکور بومی برزیل است و ارتفاع آن ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر و گسترش آن ۳۰ سانتی متر می باشد. برگهای آن تخم مرغی و سبز روشن با لکه های قهوهای و ارغوانی بین رگبرگهای فرعی بوده و هنگامی که برگ ها به حد بلوغ می رسند به رنگ خاکستری با لکه های تیره در می آیند. واریته دیگر این گونه برگ های سبز روشن دارند که در قسمت مرکزی سبز تیره می شوند و رگبرگ اصلی و فرعی به رنگ عاجی هستند و یا در واریته دیگر ، برگها حاشیه زرد – سبز و قسمت میانی سبز تیره دارند و همچنین رگ برگها به رنگ قرمز می باشند.

مراقبت: مارنتا به سایه تا نور معمولی، گرمای زیاد، آبیاری فراوان، رطوبت هوای ۷۰ تا ۹۰ درصد و خاک کمی اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان یک گرم در لیتر، هردو هفته یکبار، از اردیبهشت تا شهریور، مصرف کرد.

خاک: مخلوطی از خاک جنگلی، خاک برگ وکمی ماسه برای رشد این گیاه مطلوب به نظر می رسد.

ازدیاد: مارنتا در شرایط رطوبتی بالا رشد خواهد کرد و در زمان تکثیر گیاه باید به این نکته توجه داشته باشید .تکثیر این گیاه به دو روش تقسیم بوته و قلمه گیری، زمانی که گیاه کاملا رشد کرده و انبوه است، می باشد. البته تکثیر از راه تقسیم آسانتر و شانس موفقیت آن بیشتر است. از اواسط تا اواخر بهار خاک را مرطوب کرده و به آرامی گیاه را از گلدان بیرون آورید و به قسمتهای دارای ریشه تقسیم کنید. سپس هر قسمت را در گلدانی با قطر دهانه ۱۱-۹ سانتی متر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید و آن را با کیسه پلاستیکی شفاف جهت تامین رطوبت مورد نیاز گیاه بپوشانید و در دمای ۲۱ درجه سانتیگراد، دور از تابش خورشید در شرایط مناسب نوری و در سایه روشن قرار دهید. در روش قلمه گیری از اوایل تا اواسط تابستان، قلمه هایی به طول ۱۰ سانتی متر را جدا کنید ابتدا در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و به آرامی در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتی متر حاوی کمپوست بذر و قلمه بکارید و به روش مشابه با روش تقسیم بوته عمل کنید . بعد از دو ماه کیسه را بردارید و تا زمانی که گیاه کامل شود آن را با کود مایع تغذیه کنید. سپس به گلدانی با قطر دهانه ۱۱ سانتی متر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت منتقل کنید.

عوارض و درمان: هوای تاریک و یا کمبود عناصر غذایی برگها را رنگ پریده می کند و باعث زایل شدن رگبرگها میشود. در این صورت یا گلدان را به محل روشنتر، اما دور از اشعه مستقیم آفتاب ببرید و یا هر دو هفته یکبار تغذیه مصنوعی انجام دهید. زخمهای سفید پنبه ای شکل در محل اتصال دمبرگ به ساقه در اثر فعالیت حشر آفت به وجود می آیند باید هردو هفته یک بار باسم حشره کش نفوذی سمپاشی کنید. شدت نور زیاد، برگها را رنگ پریده می نماید. برای اینکه زیبایی گلدان شما حفظ شود آن را به محل کم نورتری منتقل کنید. در صورتی که مشاهده کردید برگها پژمرده و پیچیده می شوند. احتمال بدهید دمای محیط برای مارنتا سرد است و یا اینکه تشنگی روی آن تاثیر گذاشته است. غبار پاشی در آفتاب هم روی گیاه ایجاد سوختگی می کند.

 

کوردلین


کوردلینا یا کوردلین

مشخصات: اسم علمی کوردیلین Cordyline terminalis ، از خانواده Liliaceaeمی باشد. این گیاه داری ۱۵ گونه از گیاهان همیشه سبز نخل مانند به صورت درختچه و درخت با برگهای بسیار زیبا می باشد .گونه مورد نظر بومی جنوب شرقی آسیا بوده و ارتفاع آن در حدود ۵۰ تا ۱۰۰ سانتی متر است. اینگونه فقط در گلدان کشت می شود. برگهای این گیاه نیزه‌ای و به رنگ سبز تیره و براق با حاشیه قرمز متمایل به ارغوانی است. نگاهداری آنها در آپارتمان به علل کمبود رطوبت اتمسفر در نواحی خشک مشکل میباشد.

مراقبت: گیاه کوردیلین به نورمتوسط، گرمای معمولی تا زیاد، خاک همیشه مرطوب رطوبت نسبی ۷۰ تا ۹۰ درصد، خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه رامی توان به میزان ۳ گرم در لیتر هر دو هفته یکبار از اردیبهشت تا آبان مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک جنگلی و کود حیوانی کاملا پوسیده برای رشد کوردیلین مطلوب است.

ازدیاد: تکثیر این گیاه ممکن است تا حدودی مشکل باشد. زیرا سر شاخه گیاه قبل از زمانی که بیشتر گیاهان را تکثیر می کنید، باید قطع شود. بهتر است تا زمانی که گیاه خیلی بلند نشده، عمل تکثیر را انجام دهید قسمت بالای گیاه را به وسیله قیچی باغبانی به اندازه ۱۰۰تا ۱۵ سانتیمتر، جدا کنید. ابتدا درپودر هورمون ریشه زایی فرو برده و سپس در گلدانی باقطردهانه ۹ سانتیمتر ، حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه قرار دهید. خاک رابه اندازه کافی مرطوب کنید ولی دقت داشته باشید بیش از اندازه آبیاری صورت نگیرد. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و دردمای ۲۱ درجه سانتی گراد در شرایط نور مناسب و کافی نگاه دارید. زمانی که ریشه دهی انجام شد، یعنی بعد از چند هفته ، قلمه هارا از زیر پوشش در آورید و هریک را به تنهایی در گلدانی با قطردهانه ۱۱ تا ۱۳سانتیمتر، حاوی کمپوست با پایه پیت قرار دهید.

عوارض و درمان: اصولا گیاهان زینتی رنگین برگ، احتیاجات نوری بیشتری دارند. اگر دید برگهای گیاه کوردیلین بی رنگ هستند، حتما نور محیط کافی نیست. لکه های قهوه ای روی ساقه ها و زیر برگها توسط حشرات آفت ایجاد میشوند. اگر ماهی یکبار با حشره کش نفوذی سمپاشی کنید علایم بر طرف می گردند. دیسکهای قهوه ای زیر برگ و روی ساقه هم نتیجه فعالیت حشره آفت است در صورتی که مشاهده کردید برگها چروکیده وخشک می شود، گیاه را به محل خنک تری ببرید و آن را غبار پاشی کنید زیرا به نظر می رسد هوا برای رفع این معضل غبار پاشی کنید و به زیر گلدانی سنگر یزه دار اضافه کنید. برگهای زرد و تا رعنکبوتی کوردیلین را با سم کنه کش، آغشته کنید تا علائم فعالیت کنه قرمز بر طرف شود.

کروتون

کروتون

کروتون با نام عملی Codiaeum variegatum از خانواده Euphorbiaceae بومی کشورهای هند، سریلانکا، اندونزی، مالزی و جزایر موجود در غرب اقیانوس پاسیفیک است. برخی از نمونه‌های این گیاه که در محیط بومی خود وجود دارند در واقع درختچه‌هایی هستند که تا حدود 3 متر رشد می‌کنند و برگهایی بزرگ، ضخیم، چرمین و براق دارند . البته نمونه‌هایی که در خارج از محیط بومی و در گلدان نگهداری می‌شوند گیاهان گلدانی به ندرت به این ارتفاع می‌رسند.

 


طول برگها در نمونه‌های مختلف این گیاه 5 الی 30 سانتیمتر و عرض برگها از 0.5 تا 8 سانتیمتر متغیر است. گل آذین خوشه‌ای است و 8 الی 30 سانتیمتر طول دارد. گلهای نر و ماده به شکل جداگانه بر روی گل آذین قرار دارند. گلهای ماده زرد رنگ است و گلبرگ ندارند. میوه‌ها در صورت تشکیل شدن ، ار نوع کپسول به قطر 9 میلیمتر هستند و سه بذر به قطر 6 میلیمتر دارند. گیاه دارای شیره است که در صورت قطع برگ و یا زخمی شدن ساقه به بیرون سرازیر می‌شود. علت اصلی جذاب بودن این گیاه برگهای رنگین و زیبای آن است که در نمونه‌های مختلف این گیاه طرح و رنگهای موجود در پهنه برگ متفاوت است. البته برگهای جوان سبز هستند و با گذشت زمان بر روی آنان لکه‌های رنگین بوجود می‌آید. شرایط نگهداری این گیاه مشکل است و نکاتی که به نگهداری بهتر این گیاه زیبا کمک می‌کند عبارت است از:

آبیاری: کروتون به آب فراوان نیاز دارد. نباید سطح خاک گلدان خشک شود. بنابراین معمولا 4-3 بار در طی هفته در تابستان و 2-1 بار در طی هفته در زمستان گیاه را آب دهید. بهتر است در زمستان از آب ولرم استفاده شود. البته از باتلاقی شدن خاک گلدان جلوگیری کنید. در صورت آبیاری بیش از اندازه ساقه گیاه می پوسد و برگها می ریزند. بنابراین در فاصله دو عمل آبیاری صبر کنید تا سطح خاک خشک شود. در تابستان عمل غبارپاشی را به شکل روزانه و در زمستان هفته‌ای یک مرتبه این عمل را انجام دهید. البته هنگامی گیاه را غبارپاشی کنید که نور مستقیم خورشید بر گیاه نتابد. در غیر اینصورت لکه های قهوه‌ای رنگی بر روی گیاه ظاهر می‌شود.
دما: برای رشد بهینه گیاه بهتر است تا دمای محیط ثابت نگه داشته شود. دمای 27 درجه سانتیگراد در تابستان و حداقل 15 درجه در زمستان بهترین است و اگر دما به شکل ثابت 20 درجه باشد گیاه بهترین رشد را خواهد داشت. اگر در محیط تعییرات شدید درجه حرارت وجود داشته باشد، برگها در سراسر ساقه گیاه خواهند ریخت و اگر محیط سرد و خشک باشد برگهای موجود در قسمت پایین گیاه خواهند ریخت. حتی وجود یک شب سرد می‌تواند منجر به ریزش برگهای گیاه شود.
نور: گیاه کروتون به نور فراوانی نیاز دارد اما نور مستقیم و شدید آفتاب به گیاهان جوان آسیب وارد می‌اورد. نور محیط یکی از عوامل تاثیر گذار در نحوه ظهور لکه‌های موجود در روی برگها و رنگ اینلکه ها است. اگر برگها کمرنگ شوند و لکه‌ها محو شوند نشانه نور کم محیط است و گیاه را به محل پرنور تری منتقل کنید.
خاک: این گیاه به خاکی غنی، مرطوب اما با زهکش خوب نیاز دارد. بهترین خاک برای این گیاه مخلوطی از سه قسمت مساوی خاک برگ، خاک باغچه و ماسه شسته نرم است. کف گلدان باید مقداری سنگ ریز یا سفال شکسته قرار دهید تا آب اضافه به خوبی از گلدان خارج شود. اگر برگهای جوان گیاه ریز و کم رشد هستند گیاه به تغذیه مصونوعی نیاز دارد. برای تغذیه این گیاه می‌توان از کودهای مخصوص گیاهان زینتی در فصلهای بهار و تابستان استفاده کرد.
تکثیر: از قلمه ساقه استفاده می شود. اگرچه برخی می‌گویند که قلمه این گیاه در آب هم ریشه دار می‌شود اما استفاده از بستر کاشت خاکی توصیه می‌شود. برخی از پرورش دهندگان هم بعد از تهیه قلمه به مدت 24 ساعت آنان را در آب می‌گذارند تا به خوبی آب جذب کرده و سپس قلمه را در بستر خاکی می‌کارند. قلمه به طول15-10 سانتیمتر تهیه می‌شود و بجز دو برگ انتهای قلمه بقیه برگها جدا می‌شوند. بستر کاشت را می‌توان از شن و یا ترکیب شن و خاک برگ و یا خاک برگ و پیت موس و یا هر ترکیب سبک دیگری انتخاب کرد. حداقل یک گره (نواحی برجسته روی ساقه که محل درامدن برگها هستند )باید در زیر خاک قرار گیرد و گلدان محتوی قلمه ها را در مکانی سایه و به دور از نور آفتاب قرار دهید. خاک را باید همواره مرطوب نگهداشت. این مسئله در ریشه زایی قلمه ها بسیار اهمیت دارد. برای حفظ رطوبت محیط نیز میتوان یک کیسه پلاستیکی شفاف را بر روی گلدان محتوی قلمه ها قرار داد و گاهی قلمه ها را غبارپاشی کرد تا درصد رطوبت محیط در اطراف آنان افزایش یابد.دمای مناسب نیز25-21 درجه سانتیگراد است. اگر شرایط محیطی مناسب باشد در حدود 8-6 هفته بعد از قرار دادن قلمه ها در بستر کاشت، شاهد ریشه زایی آنان خواهیم بود. زمانی که برگهای جدید شروع به رشد کردند می‌توان اقدام به تعویض گلدان گیاهان جوان کرد. همچنین گاهی در کنار گیاه مادری پاجوشهایی تشکیل می‌شود که می‌توان آنان دز زمان تعویض گلدان، از گیاه اصلی جدا نمود و در گلدانی مستقل کاشت.
مشکلات: از آفات این گیاه می‌توان به کنه تار عنکبوتی، شپشکهای گیاهی و شپشکآرد آلود و لارو حشرات مختلف اشاره کرد. فعالیت کنه تار عنکوتی موجب زرد و لکه‌دار شدن برگها می‌شود . برگها می‌ریزند و تحت شرایطی که آلودگی شدید است حتی گیاه از بین می‌رود. شپشکها موجب ضعیف و زرد شدن گیاه می شود همچنین عسلک تولید می‌کند که موجب چسبناک شدن برگها می‌شوند . برای آفات اگر تعداد انها کم است می‌توانبا کمک تکه پارچه ای مرطوب آنان را از سطح گیاه حذف کرد در غیر اینصورت از سموم سیستماتیک باید استفاده کرد. از عوامل بیماریزا نیز می‌توان به گال ساقه و پوسیدگی ریشه اشاره کرد. این بیماریها زمانی که رطوبت محیط گلدان بالا است و یا بر اثر زهکش بد خاک و آبیاری بیش از اندازه، بستر گیاه خیس و غرقاب باقی می‌ماند بیشتر ظهور می‌کنند.  از مواد براق کننده برگ گیاهان برای کروتون استفاده نکنید. بهتر است هفته‌ای یک مرتبه با پارچه‌ و یا اسفنج برگها را تمیز کنید. اگر بر روی برگها لکه‌های قهوه‌ای رنگی ظاهر شوند و برگها بریزند این مسئله نشانه هوای آلوده است. شیره این گیاه سمی است و می‌تواند موجب بروز اگزما و یا دیگر حساسیتهای پوستی در برخی افراد شود.

 

 

کالادیوم(فیل گوش)

کالادیوم ( فیل گوش)

نام علمی : Caladium bicolor

نگهداری کالادیوم آسان است ولی کاشت کالادیوم چندان آسان نیست زیرا بیشترین مراحل رشد خود را بایستی تحت شرایط گلخانه سپری کند. این گیاهان برگهایی به بار می آورند که به طرزی جذاب و غیر معمولی رنگ آمیزی شده اند. هیچ گیاهی نمی تواند در ترکیب رنگها با کالادیوم رقابت نماید. دوام برگها زیاد نیست و تکثیر آنها از طریق تقسیم ساقه های زیرزمینی می باشد.کالادیوم هایی که طول قامتشان به ۳۰ تا ۳۸ سانتیمتر می رسد از کپه ای از بافت های متورم و پیاز شکل که به آنها ” قارچ دنبلان” نیز گفته می شود می رویند.

گونه های مشهور کالادیوم:

۱)     C. bicolor  : دارای برگهای با حاشیه سبز و مرکز قرمز.

۲)    C. xhortulanum : دارای برگهای حاوی هاله هایی از رنگ های قرمز، سفید و سبز.

۳)    C. humboldtii : یک گونه مینیاتور است.

مشخصات گیاه کالادیوم:

همانطور که ذکر شد این گیاه از خانواده آراسه (Araceae) می باشد و مبدا آن برزیل و گینه است. گلهای کالادیوم به صورت اسپات های سبز شده، سنبله گل را می پوشانند. از نظر نور این گیاه به روشنایی کامل نیاز دارد البته دور از اشعه مستقیم آفتاب. اواخر زمستان برای کاشت این گیاه زمان مناسبی می باشد و از نظر تغذیه، گیاه کم توقعی است.

آبیاری کالادیوم:

آبیاری : تا زمانیکه برگ دارد ( بعضی مواقع فقط ریشه را نگهداری می کنیم) گیاه را همیشه مرطوب نگهدارید. غبار پاشی برای این گیاه مضر است.

تامین رطوبت دائمی و پایدار : همان طور که ذکر گردید اگر چه کالادیوم احتیاج به رطوبت شدید دارد ولی غبار پاشی، به برگها صدمه وارد می کند. جهت تامین فاصله بین دو گلدان با پیت یا خزه مرطوب متراکم پر شده و در زمان آبیاری خزه ها را نیز با میزان های آب مرطوب نمایید.

تکثیر کالادیوم :

روش تکثیر کالادیوم از طریق جدا کردن ساقه زیرزمینی می باشد.

نکاتی در مورد کالادیوم:

اگر رشد ضعیف و برگها ریز هستند: نور کافی نیست و گیاه  باید به محل روشن تری منتقل شود و یا احتیاج به تغذیه مصنوعی دارد.

اگر برگها شکاف بر می دارد: گیاه را از محل شلوغ دور نمایید و همچنین به جا ماندن رطوبت وقطرات آب روی برگها می تواند عامل این عارضه باشد.

اگر کله های قهوه ای در وسط برگها نمایان شده : مواد براق کننده شیمیایی یا آفتاب مستقیم عامل آن می باشد.

اگر برگها چروکیده و خشک می شوند: علت گرمی هوا یا تشنه بودن گیاه است.

اگر حاشیه برگ قهوه ای و چین و چروک دار می گردند: علت سردی هوا است.

فیکوس بنجامین

benjamina

فیکوس بنجامین

مشخصات: اسم علمی این گیاه Ficus benjamina ، از خانواده Moraceae می‌باشد. این جنس ۸۰۰ گونه از گیاهان خزان کننده وهمیشه سبز به شکل درخت، درختچه و بالارونده دارد. گونه بنجامین ، بومی هندوستان بوده و ارتفاع آن در طبیعت حدود ۲ متر است. شاخه ها حالت آبشاری و برگ های آن به شکل بیضوی و نوک تیز می باشند .برگها هنگام جوانی سبز روشن هستند و به مرور به رنگ سبز تیره در می آیند.

مراقبت: فیکوس به نور کم تا متوسط، گرمای زیاد، خاک همیشه خیس ، رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار، از اواخر زمستان تا مهر، مورد استفاده قرار داد. در هنگام زمستان هر گز نباید کود مصرف کرد.

خاک: خاک جنگلی یا مخلوطی از خاک برگ ، خاک معمولی و ماسه برای فیکوس مناسب است.

ازدیاد: فیکوس بنجامین را میتوان از اواسط بهار تا اوایل تابستان تکثیر کرد. البته این کار صبر و حوصله فراوان می خواهد. قلمه ای انتهایی ساقه را به طول ۸ تا ۱۰ سانتیمتر با قیچی باغبانی جدا کنید و در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و تک تک در گلدانی با قطر دهانه ۶ سانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه قرار دهید و با کیسه پلاستیکی بپوشانید. این در صورتی است که محیط خیلی خشک باشد. افتادن ناگهانی برگ، علامتی برای روبه نابودی رفتن یا و اشکالی در عمل تکثیر است. اگر ریشه دهی سالم و مناسب انجام شد، قلمه ها را در گلدانی با قطر دهانه ۱۱ تا ۱۳ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید.

عوارض و درمان: اگر مشاهده کردید برگهای فیکوس، رنگ پریده شدند و لکه های قهوه ای زیر برگها و روی ساقه وجوددارند، با یک حشره کش نفوذی لکه ها را خیس کنید تا هر دو هفته یک بار، گیاه را سمپاشی نمائید تا علایم برطرف گردد. لکه های پهن و آبکی وسیاه روی برگها نشانه بیماری قارچی روی فیکوس است. لکه های موجود را با آب و صابون خیس کنید. آبیاری زیاد از حد و باتلاقی شدن خاک، برگها را زرد کرده ومی ریزاند .تار عنکبوتی شدن سطح زیر برگها هم حاصل فعالیت کنه قرمز می باشد. با سمپاشی توسط کنه کش و یا حشره کش نفوذی ، علایم رابر طرف کنید هوای گرم و خشک محیط، می تواند باعث خشکی و شکنندگی برگها شود. اگر هم دیدید برگهای جدید ریز هستند، یا گلدان را بزرگتر کنید یا به تغذیه مصنوعی بپردازید.

فیکوس

نام علمی : FICUS ELASTICA

خانواده : MORACEAE - موراسه

بومی منطقه : آسیای استوایی ، شمال و جنوب هند و اندونزی

نام های دیگر : فیلتوس , rubber fig , rubber bush,bali,rubber plant




گیاهی است از خانواده موراسه که در اصل زادگاهش آسیای استوایی است در هوای آزاد ارتفاع آن به 30 متر می رسد . گیاهی که جواب

خوبی به شرایط آپارتمان میدهد . برگها پهن و براق و چرمی با نوک تیز و به صورت متناوب در طول ساقه میرویید با ریزش برگهای پیر در

قاعده ساقه گیاه حالت بد منظر به خود می گیرد که در این حالت میتوان آن را از نزدیکی سطح خاک قطع کرد تا گیاه جوان گردد .

این درختچه زیبا معمولاً در محیط گلخانه ای و آپارتمان ها نگهداری می شود و برگهای آن به رنگهای سبز و ابلق دیده می شود . این گیاه

اغلب بخشی از زندگی خود را روی گیاهان دیگر می گذراند . منبع کائوچوی هندی یا آسامی است . این درختچه زیبا در اغلب نقاط ایران

بصورت گلخانه ای کاشته می شود ولی در مناطق جنوبی کشور براحتی در فضای باز رشد می کند . این گونه علاوه بر ایران در کشورهای

هندوستان و آس ام نیز می روید . فیکوس دارای واریته های مختلفی است که از میان آنها می توان به واریته های Ficus elastica ' Decora' و

Ficus elastica ' Variegata' اشاره کرد.

فیکوس برگ درشت به عنوان یك درخت کند رشد جهت کاشت در محوطه های چمن کاری شده بسیار مناسب است .


ارتفاع این گیاه میتواند به 30-40 متر و به ندرت تا 60 متر بلندی برسد با تنه پهن وعریض تا 2 متر قطر و ریشه های هوایی آن در خاک کمک

و پشتیبانی شاخه های سنگین است. برگ های آن بیضی شکل و براق و اندازه آنها 10-35 سانتی متر در طول و 5-15 سانتی متر در عرض

میشود؛ اندازه بزرگترین برگ در گیاهان جوان گاهی تا 45 سانتی متر میشود


نور :

اگرچه در سایه هم میتواند خود را زنده نگهدارد ولی رشد آن مطلوب نمی باشد از معرض نور مستقیم آفتاب در امان نگهدارید .به نور کامل

نیاز دارد .


آبیاری :

اجازه دهید سطح خاک در بین دو آبیاری خشک شود آب زیاد از اندازه به گیاه آسیب میرساند . این گیاه نسبت به خشکی مقاوم است .

در تابستان هفته ای دو بار و در زمستان هفته ای یکبار کافی است .


خاک:

بهترین خاک خاک لوم است مخلوطی از برگ پوسیده و کود حیوانی و خاک رس ( خاک باغچه )


تکثیر :

گرفتن قلمه حداقل با یک برگ در بهار و ریشه دار کردن آنها در درجه حرارت 24 تا 27 درجه سانتیگراد البته در بهار معمولا همه قلمه ها

ریشه می دهد .


نگهداری:

فیکوس برگ درشت به سرما حساس بوده و تا دمای مینیمم ۵ - ۱۸ درجه سانتی گراد را تحمل می کند . این گیاه جهت رشد مناسب به

هوای کاملاً آفتابی یا نیمه آفتابی و خاک حاصلخیز و دارای زهکشی قوی نیاز دارند . گیاهان گلدانی دارای نیاز آبی متوسطی هستند ولی

در زمستان به آب خیلی کمی احتیاج دارند . نهال های آن در سال های اول کاشت ، نیاز به قیم دارند .


تکثیر:

ازدیاد آن به وسیله کاشت قلمه های برگ تک جوانه ای یا نوک شاخه یا خوابانیدن هوائی در تابستان انجام می شود .


نکته گیاه پزشکی :

گلدان گیاه مریض را هرگز عوض نکنید چون باعث از بین رفتن گیاه می شود .

شفلرا

Schefflera

شفلرا

مشخصات: اسم علمی این گیاه Schefflera actinophylla ،از خانواده Araliaceae میباشد. این جنس از ۲۰ گونه گیاهان استوایی و استوایی همیشه سبز، درختی ودرختچه ای تشکیل یافته است. گونه مورد نظر بومی استرلیا بوده و ارتفاعی در حدود یک تا ۲ متر وگسترشی در حدود ۷۰تا ۱۰۰ سانتی متر دارد. گیاه شفلرا رشد آهستهای داشته وتک ساقه ای می باشد. برگهای مرکب و پنجهای این گیاه از پنج برگچه مستطیلی –تخم مرغی تشکیل شده و به رنگ سبز براق است.

مراقبت: شفلرا به سایه تا نور متوسط، حرارت معمولی، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵۰ تا ۷۰ درصد وخاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را میتوان به میزان ۳ گرم در لیتر، هردوهفته یکبار ، از فرودین تا مهر ماه، مورداستفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه با کمی خاک برگ ، برای رشد ونمو این گیاه مناسب است.

ازدیاد: این گیاه را می‌توانید از اواسط تا اواخر بهار، از طریق کشت بذر ، قلمه های انتهایی ساقه و یا قلمه های ساقه ای تکثیر کنید. بذرها را به صورت پراکنده، در سینی بذر حاوی کمپوست بذر و قلمه بکارید و در دمای ۲۰ درجه سانتیگراد نگاه دارید زمانی که نهالهای بذری به طول ۵/۲ تا ۴ سانتیمتر رسیدند، آنها را بیرون آورده و هر یک را در گلدانی با قطر دهانه ۶ سانتیمتر و حاوی کمپوست گلدانی بکارید و در نور مناسب و کافی قرار دهید در روش قلمه گیری ، قلمه هایی را به طول ۸ تا ۱۰ سانتیمتر، با قیچی باغبانی جدا کنید. انتهای آنها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و هر یک را در گلدانی با قطر دهانه ۶ تا ۹ سانتیمتر ، حاوی کمپوست بذر و قلمه بکارید و قلمه را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. دما را روی ۲۱ تا ۲۴ درجه سانتیگراد تنظیم کرده و قلمه ها را دور از تابش مستقیم خورشید بگذارید. خاک باید مرطوب باشد اما خیس بودن زیاد از حد خاک هم باعث فساد ریشه می شود. پس از یک ماه که ریشه دهی انجام شد، کیسه پلاستیکی را از روی قلمه بردارید. سپس گیاه را به گلدانی با قطر دهانه ۱۳ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی منتقل کنید.

عوارض و درمان: اگر زخمهای پنبه ای شکل سفید رنگ روی دمبرگهای شفلرا مشاهده کردید، هر دو هفته یکبار با سم حشره کش نفوذی آن را سمپاشی کنید تا علایم بر طرف گردد. همچنین اگر لکه های قهوه ای روی ساقه، دمبرگ و سطح زیرین برگها به وجود آمد زیر برگها رابا سم حشره کش نفوذی سمپاشی نمائید. برگهای بد شکل و چسبناک همراه حشرات سبز روی آنها نیز معرف فعالیت یک نوع حشره آفت روی گیاه است. با سمپاشی هفتگی علایم را برطرف کنید. ساقه های دراز ومنحرف شفلرا در اثر هوای خیلی گرم به وجود می آید. گلدان را به محل خنکتری ببرید اما غبار پاشی نکنید. تشنگی مفرط می تواند گیاه را پژمرده و برگها را آویزان کند. در صورتی که کمبود عناصر غذایی داشته باشیم برگها رنگپریده و زرد میشوند و همچنین آبیاری بیش از حد باعث زردی و ریزش برگها می گردد.

شاهپسند درختی

شاهپسند درختی با نام علمی Lantana camara، که با عناوین پرچم اسپانیا و لانتانا غرب هند نیز شناخته می شود ، یک گونه گیاه گلدار در خانواده شاهپسند (Verbenaceae) بومی مناطق گرمسیری آمریکا است.

شاهپسند درختی به عنوان یک گیاه زینتی و بعضاً گونه مهاجم در بسیاری از مناطق گرمسیری و استوایی در نظر گرفته شده است.

طیف بومی Lantana camara شامل مکزیک ، آمریکای مرکزی ، آنتیل بزرگ ، باهاما ، کلمبیا و ونزوئلا است. بعضی اعتقاد بر این دارند که این گیاه بومی پایین دره ریو گراند تگزاس در ایالات متحده است. ولی هم اکنون در مناطق گرمسیری و گرم در سراسر جهان یافت میشود. در ارتفاعات کنیا در بسیاری از مناطق با حداقل بارندگی رشد می کند.

Lantana Camara همچنین گونه ای مهاجم است و مناطق زیادی را در هند ، استرالیا و آفریقا تحت پوشش گرفته است.

این واریته دارای گل‌های دو رنگ صورتی، زرد و بسیار زیبا می‌باشد که اواخر بهار تا اواخر پائیز ظاهر می‌شوند.

این گونه اتا ۶ فوت (۱/۸ متر) بلند میشود و ممکن است در عرض نیز بسیار گسترده شوند. برخی از ارقام قادر به بالا رفتن از دیواره ها تا ارتفاع بیشتر تا ۸ فوت (۲/۴ متر) می باشند. دارای برگ هایی به طول (۵-۱۲/۷ سانتی متر) و عرض (۲/۵-۵ سانتی متر) با لبه های دندان گرد شده می باشد. ساقه ها و برگ ها با موهای زبر پوشانده شده و عطر ناخوشایندی هنگام خرد کردن منتشر می کنند.

مکان آفتابی، مخلوط خاکی شامل خاک پیت، لوم و ماسه که به آن سوپرفسفات، سولفات پتاسیم و پودر سنگ آهک اضافه شود. حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۰ درجه سانتی‌گراد است.

در آخر زمستان می بایست شاخه‌های خشک و یا اضافی را که فرم گیاه را به هم ریخته حذف نمایید.

خاک و محیط با رطوبت کم برای این گیاه ترجیح داده می شود. بسیار مقاوم در برابر خشکسالی است.

عصاره متانولی Lantana camara برگ نشان داده شده التیام زخم های معده و همچنین جلوگیری از توسعه زخم اثنی عشر در موش است. عصاره برگ تازه ، ضد باکتری و به طور سنتی در برزیل به عنوان تب بر ، ضد نفخ و در درمان سیستم تنفسی استفاده می شود.

تکثیر آن از طریق کاشت بذر در دمای ۱۸-۱۶ درجه سانتی‌گراد در بهار و یا قلمه‌های نیمه رسیده در فصل تابستان امکان‌پذیر است.

در بعضی موارد مسمومیت و بیماری حیوانات پس از مصرف این گیاه گزارش شده است. شاخ و برگ آن دارای سمیت کبدی است و حساسیت به آن در حیوانات علف خوار مانند گوسفند ، بز ، گاو و اسب بیشتر است.

سیکلامن

 

TF130_01_WH
سیکلامن یا نگونسار

مشخصات: اسم علمی گیاه نگونسار Cyclamen persicum ، از خانواده Primulaceae می باشد. این جنس دارای ۱۵ گونه مختلف از گیاهان غده دار است که به صورت وحشی در کشورها و جزایر مدیترانه ای یافت می شود. گونه موردنظر ما، بومی کشورهای شرقی مدیترانه ای و ایران است. ارتفاع آن به ۱۵ تا ۲۵ سانتی متر می رسد. گلهای آن معمولا در اوایل بهار ظاره می شوند. سیکلامن برگهای کروی، قلمی شک و سبز تیره دارد. در بعضی واریته ها لکه های نقره‌‌ای رنگ روی برگها به چشم می خورد. گلهای معطری به طول ۵/۲ تا ۳ سانتی متر و به رنگ صورتی، قرمز، ارغوانی و سفید دارد.

سیکلامن گیاهی علفی دائمی است که بخش پایینی ساقه (هیپوکوتیل) آن در نزدیکی سطح خاک قطور شده و تشکیل ژوخه (غده) میدهد. برگها به طور مستقیم از این ژوخه بیرون می‌آیند. ژوخه ممکن است تخم‌مرغی شکل با پهن و گرد باشد.از نظر گیاهشناسی این گیاه تک لپه‌ای کاذب است و تنها یک لپه در رویان آن توسعه می‌یابد.

سیکلامن یک محصول مهم گلخانه‌ای است که در فصل زمستان به بازار عرضه میشود. نگهداری آن در منازل نیازمند مراقبت بیشتری است.

گلدهی: این گیاه در زمستان گل میدهد. اگر بذر را اواخر تابستان امسال کشت کنید زمستان سال بعد گل میدهد. (۱۴ تا ۱۶ ماه بعد از کشت بذر گلدهی اتفاق می‌افتد) البته روشهای نوین دوره رشد را میتوانند به ۸ ماه کاهش بدهند.

توجه پزشکی: هیچ قسمتی از گیاه خوراکی نیست و خوردن آن موجب مسمومیت میشود.

نیازها و مراقبت: به طور کلی سیکلامن به هوای خنک و مرطوب نیاز دارد. دمای شبانه مورد نیاز این گیاه معمولا حدود ۱۰ تا ۱۵ درجه است. (برای همین وقتی به منزل منتقل میشود و دمای شبانه در منازل در زمستان معمولا بالای ۲۰ درجه است و لذا گیاه دچار مشکل میشود. برای همین در منزل باید در محلی قرار داد که دمای شبانه گرم نبوده و سرد هم نباشد) دما هیچگاه نباید بالای ۲۵ درجه باشد.

دمای بالا و کوددهی زیاد منجر به عدم گلدهی میشود. دمای خیلی کم و کود دهی کم نیز منجر به گیاهی نمو نیافته با دم‌گلهای طویل میشود.

نور: از فروردین تا مهر ماه باید با ایجاد سایه از شدت نور کاسته شود و پس از آن نیز در معرض نور خیلی شدید قرار نگیرد.

تهویه هوا: تهویه هوا برای این گیاه ضروری است چون از هوای خفه بیزار است. برای همین در گلخانه‌های تولیدی معمولا زیر گلدان سیکلامن یک گلدان خالی را به صورت معکوس به عنوان پایه قرار میدهند تا گیاه در ارتفاع بیشتری قرار بگیرد و گلدانها را طوری میچینند که برگهای گیاهان به هم دیگر برخورد نکند و بین دو گلدان فضای کافی برای گردش هوا وجود داشته باشد.

آبیاری: آبیاری متوالی مفید است ولی آب نباید ته گلدان و پای گیاه انباشته شود که منجر به پوسیدگی میشود. از آبهای آهکی نباید استفاده شود چون باعث ایجاد لکه‌های سفید روی برگها میشود که منجر به زخمی و خراب شدن برگها میشود.

pH: بین ۵ تا ۶ برای این گیاه مناسب است.

کود: کود مورد نیاز گیاه نگونسار را میتوان به میزان ۳ گرم در لیتر ، هر هفته یکبار در تابستان و دو هفته یکبار در زمستان مورداستفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک برگ و ماسه برای رشد این گیاه مناسب است. ترکیب ۲ تا ۳ قسمت خاک معمولی و خاک برگ همراه یک قسمت ماسه و یک قسمت کود حیوانی پوسیده. امروزه از ترکیب پیت ماس + کوکوپیت + پرلیت استفاده میشود باید بسیار سبک باشد و از تهویه خوبی برخوردار باشد تا از پوسیدگی ژوخه جلوگیری شود.

ازدیاد: افزایش این گیاه بیشتر با کشت بذر در اواخر مرداد و شهریور انجام میشود. همچنین با تقسیم بخش ژوخه‌ای قابل تکثیر است. درصد جوانه‌زنی بذرها کم است.  و بذرهایی با سن کمتر از یکسال بهتر هستند. (در ظروف در بسته در دمای ۳ درجه تا دو سال میتوان بذرها را نگهداری کرد). بذرها سیاه رنگ و به نسبت درشت هستند و در فاصله ۱ تا ۲ سانتی‌متری کشت میشوند. در بستری از ترکیب ماسه پیت خاکبرگ پوسیده و خاک معمولی با نسبتهای مساوی.

در دمای ۱۸ تا ۲۰ درجه و رطوبت نسبی ۱۰۰درصد و در تاریکی بذرها پس از ۳ تا ۴ هفته جوانه میزنند. خیساندن بذرها قبل از کاشت مفید است. پس از جوانه زنی نشاءها به محیط روشن با رطوبت نسبی ۷۰درصد منتقل میشوند.  پس از ۲ یا ۳ برگی شدن نشاءها آنها را به گلدانهای کوچک با ترکیب خاکی سبک منتقل میکنند. از این مرحله تغذیه با کود کامل هر دو یا سه هفته یکبار باید انجام شود. و به تدریج با بزرگتر شدن گیاه به مرور به گلدانهای بزرگتر منتقل میکنند.

در اواخر بهار گیاهان باید به اندازه کافی بزرگ شده‌باشند تا در گلدان نهایی (مثلا با دهانه ۱۹ یا ۲۰ سانتی‌متر) کاشته شوند.

در اواخر آبان سال گلدانها را به گلخانه‌ای انتقال میدهند که دمای آن بالای ۱۶ درجه نشود. تا گلدهی آغاز شود.

در کشت این گیاه باید توجه کرد که برآمدگی انتهای ساقه (ژوخه) در سطح خاک قرار گیرد چون کاشت عمیق آن موجب پوسیدگی میشود.

خلاصه مراحل کاشت:

مرداد سال یک » کاشت بذر و نگهداری تا مرحله دو و سه برگی شدن » اواخر بهار  سال دو » انتقال به گلدان اصلی و رسیدگیها » اواخر آبان  سال دو» دمای گلخانه کمتر از ۱۶ درجه » زمستان سال دو تا بهار سال سه » گلدهی

نکته: در زمستان میزان کوددهی کاهش می‌یابد ولی گیاه نباید از مواد غذایی محروم باشد.

پس از گلدهی: سیکلامن را پس از یک دوره خفتگی (شرایط گرم و خشک) که پس از سپری شدن دوره گل اعمال میشود (یعنی وقتی گلها تمام شد گیاه را در محیط گرم قرار داده و کمتر آبیاری میکنند) میتوان گیاه را برای گلدهی دوم نگهداری کرد. اما از مرغوبیت گلها کاسته خواهدشد. بنابراین از نظر اقتصادی نگهداری آن بیش از یک دوره مقرون به صرفه نیست.

در افزایش با تقسیم ژوخه، هر قسمت باید یک یا دو برگ داشته باشد. سپس قلمه‌ها در ماسه کشت میشوند اگر این عمل در دی ماه انجام شود طول مدت گلدهی از ۱۶ ماه به ۱۲ ماه کاهش می‌یابد.

مشکلات رایج:

- ریزش برگها: نشانه کم آبی یا خشک بودن محیط گیاه است. که باید رطوبت هوا را بالا برده و آبیاری به اندازه کافی باشد.

- ریزش جوانه گل: ناشی از دمای بالا، نور کم، آب کم یا کود بیش از حد است.

- تاخیر در گلدهی: ناشی از دمای بالا یا پایین، نور ناکافی، تغییرات میزان مواد غذایی، بزرگی بیش از حد گلدان و تفاوتهای ژنتیکی است.

- گلهای خیلی کوچک: ناشی از دمای بالا، کود زیاد، یا ژنتیک است.

- پژمردگی و نرمی گیاه: ناشی از خشکی، مقادیر زیاد نمک در خاک یا آب، دماهای بسیار بالا، نور کم یا بیماری های گیاهی است.

- رنگ پریدگی یا زردی برگها: ناشی از کمبود موادغذایی، pH بالا، شدت نور زیاد، خشکی خاک یا بیماریهای گیاهی است.

- طویل شدن دم برگها: ناشی از نور ناکافی است.

آفات و بیماریها:

این گیاه به کنه سیکلامن، تریپس، نماتد ریشه، قهوه‌ای شدن ژوخه و … حساس است.

سرخس

Nephrolepis_exaltata

فوژر یا سرخس یا فرن

مشخصات: اسم علمی سرخس Nephrolepis exaltata ، از خانواده polypodiaceae می باشد. این جنس دارای ۳۰ گونه مختلف از سرخسها بوده که به سرعت به وسیله استولون توسعه می بیابند. گونه مذکور، بومی نواحی استوایی است و ارتفاع آن به حدود یک تا دومتر می رسد و گسترش بسیا زیادی دارد.سرخس گیاهی همیشه سبز است و هم به صورت گلدانی، هم به صورت آویزی استفاده می شود.

مراقبت: این گیاه به نور متوسط، حرارت معمولی، آبیاری متوسط تا زیاد، رطوبت هوای ۷۰-۹۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۱ گرم در لیتر، هر هفته یکبار، از فرودین تا شهوریور، مصرف کرد.

خاک: خاک جنگلی و یا خاکبرگ، برای رشد سرخس مطلوب ومناسب است.

ازدیاد: سرخس را می توان به دو رورش تکثیر کرد. زمانی که گیاه ساقه های رونده ریشه زا تولید می کند در صورت تماس انتهای ساقه ها با خاک گیاهان کوچک بوجود می آیند که پس از ریشه دار شدن، با جدا کردن و پرورش آنها می توان گیاهان جدیدی تولید کرده این روش زمانی که گیاه در طول بهار و تابستان فعالی است عملی خواهد بود برای این روش گلدانهایی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست بذر و قلمه یا کمپوست گلدانی مناسب خواهد بود. خاک را به اندازه کافی مرطوب کنید و دمای محیط را ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد نگاهدارید. روش دیگر تکثیر سرخس، استفاده از هاگهای بوحود آمده در سطح زیرین برگها است. هاگها را روی یک صفحه کاغذ سفید جمع آوری کنید و در سینی بذر حاوی کمپوست بذر و قلمه، به شکل پراکنده روی سطح خاک بکارید. گلدان یا سینی بذر را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و در دمای ۲۱ درجه سانتیگراد نگاهدارید. زمانی که سرخسها جوان تقریبا ۵/۲ سانتیمتر شدند، آنهار ا بیرون آورده و هر یک را در گلدانی با قطر دهانه ۶ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی بکارید و زمانی که بزرگتر شدند. گلدانها را نیز بزرگتر کنید. گیاه را همیشه دور از تابش مستقیم خورشید بگذارید. بهتر است آبیاری از زیر انجام گیرد یعنی گلدان را در بشقابی قرا داده و آب را داخل بشقاب پر کنید. ضمنا گاهی گیاه را با یک سمپاش کوچک خیس نمایید.

سانسوریا

سانسوریا:


خواص بتانیکی: گیاهی است دارای ریزوم از خانواده لاله liliaceae
برگها: گیاهی برگ زینتی است و تنوع زیادی در اندازه برگ و رنگ برگ در این گیاه وجود دارد. برگها در سانسوریا ضخیم،مستقیم، سخت و شمشیر مانند می باشد. نوع ابلق آن محبوبیت بیشتری دارد.
گل: گل آن جذاب نبوده ولی بصورت معطر می باشد.
ساقه: ساقه در این گیاه وجود ندارد و برگها مستقیم از سطح خاک خارج می شود. ولی دارای ساقه زیرزمینی بنام ریزوم می باشد که برگها مستقیما از روی این ساقه های زیرزمینی خارج می شود و برای تکثیر از آنها استفاده می شود.
ریشه: بصورت زرد رنگ می باشد که از روی ریزوم منشعب می گردد.
شرایط نگهداری سانسوریا: این گیاه را می توان در شرایط مختلف نور آب و خاک پرورش داد.
این گیاه نسبت به شرایط نامساعد محیطی مقاوم بوده و در نقاط مختلف منزل می توان آنرا نگهداری کرد.در مناطقی که دارای سرمای زمستانه نمی باشد می توان این گیاه را در باغهای صخره ای کشت نمود.
دما: گیاهی است که در هوای گرم و در درجه حرارت 25-18 درجه سانتیگراد بهترین رشد را دارد ولی به دمای زیر صفر حساس می باشد.
نور: این گیاه عموما در محلهای روشن رشد خوبی دارد ولی در محلهای کم نور منازل نیز می توان این گیاه را نگهداری کرد.
آبیاری: این گیاه نسبت به بیماریهای قارچی حساس می باشد لذا بهتر است در آبیاری این گیاه دقت کنیم. در فصل زمستان چنانچه این گیاه در جای خنک نگهداری شود از دادن آب زیاد به آن خودداری کنید زیرا آب زیاد سبب پوسیدگی ریشه می شود ولی در فصل تابستان به آب بیشتری نیاز دارد.
خاک: این گیاه را می توان در اکثر خاکها پرورش داد. ولی بهترین رشد را در خاکهای شنی لومی دارد که ترکیب خاکی آن 2 قسمت خاکبرگ پوسیده و یک قسمت خاک لومی می باشد.
منبع:دنیای باغبانی/خانم مرتضوی

روش تکثیر:
1) قلمه برگ: برگها را به قسمتهایی به طول 10 سانتیمتر بریده ودر دمای 20-18 درجه بصورت عمودی در محیط کشت (ماسه) قرار می دهیم که ریشه و جوانه نابجا از محل بریده شده برگ ظاهر می گردد. بهتر است روی قلمه ها را با صفحه شیشه ای یا پلاستیک بپوشانیم که باعث زودتر ریشه دار شدن آنها می شود. این روش تکثیر بسیار راحت است ولی چنانچه از گونه هایی استفاده گردد که دارای حاشیه طلایی هستند گیاهان جدید ایجاد شده دارای حاشیه طلایی نیستند.
2) تقسیم بوته و جدا کردن ریزوم : تقسیم بوته در این گیاه در فصل بهار صورت می گیرد.زمانیکه ارتفاع برگها بلند شد و گلدان به صورت پر در آمد و ریزوم تمام گلدان را اشغال کرد گیاه پایه مادری را از گلدان خارج نموده و سپس با استفاده از چاقو یا قیچی باغبانی قسمت زیرزمینی گیاه را به چند قسمت تقسیم می کنیم. سپس هر دو یا سه گیاهچه را در یک گلدان جداگانه و با ترکیب خاکی مناسب کشت می کنیم. مزیت این روش در این است که در ارقام ابلق که دارای حاشیه طلایی می باشد گیاهان جدید نیز که ایجاد می گردند دارای حاشیه طلایی خواهند بود.
آفات و امراض:
1) در صورتیکه برگها بصورت رنگ پریده در آمده باشند و نقوش خود را از دست داده باشند علت آن کافی نبودن نور است و یا اینکه گیاه به تغذیه مصنوعی نیاز دارد که برای علاج گلدان را به محل روشن تر منتقل می کنند و از تغذیه مصنوعی استفاده می شود که 2 گرم ازت و 2 گرم فسفات و 2 گرم پتاس را در 1000 سی سی آب حل کرده و 3 هفته یکبار هر بار 100 سی سی می دهیم.
2) وجود زخمهای قهوه ای روی برگها: علت آبیاری بیش از اندازه بوده و برای علاج اجازه می دهیم سطح خاک خشک شود و سپس آبیاری را انجام می دهیم همچنین زهکش ته گلدان باید بررسی شود.
3) در صورتیکه برگها قهوه ای و خشک شود علت آن هوای گرم است یا اینکه گیاه تشنه است که گلدان را آبیاری کرده و ه محل خنک تر منتقل می کنیم.
4) در صورتیکه برگها بد شکل شده باشند و حاشیه آنها به صورت جویده شده در آید علت آن حشره آفت است و برای علاج هر دو هفته یکبار با سم حشره کش سم پاشی می کنیم.
5) در صورتیکه برگهای تازه ایجاد شده به حالت نرم و آبکی در آید و حالت افتادگی در آنها ایجاد گردد علت آن تغذیه بیش از اندازه است و علاج آن با توقف تغذیه انجام می شود و در پاییز و زمستان تغذیه صورت نگیرد.
6) وجود زخمهای پینه ای شکل و سفید رنگ روی برگ علت آن وجود حشره آفت است و علاج آن اینکه محل زخم را با پنبه آغشته به محلول سم پاک کرده و همچنین گیاه را با سم حشره کش سیستمیک یا نفوذی هر دو هفته یکبار سم پاشی می کنیم.
7) در صورتیکه حاشیه برگ دارای لکه های قهوه ای و خشک شده باشند علت تماس برگ با محل گرم است و باید محل گیاه را تغییر داد.
8) در صورت دیده شدن نقاط قهوه ای رنگ بر روی گیاه بصورت زنگ مانند علت استفاده بیش از اندازه از مواد براق کننده است و برای علاج با پارچه مرطوب سطح برگها را پاک می کنیم تا زمانی که علائم رفع شود.
9) در صورتیکه برگها سیاه رنگ شده باشند حالت آبکی در آمده باشند علت یخ زدگی در برگهاست و علاج آن در فصل سرد و در شبهای سرد گیاه را در نزدیک پنجره نگه نداریم.
10)در صورتیکه برگها از قسمت قاعده پوسیده شوند علت آبیاری زیاد است و خاک حالت باتلاقی پیدا می کند و برای علاج آبیاری را متوقف نموده و آبیاری بعدی را زمانی انجام می دهیم که سطح خاک خشک شده باشد و آبیاری با میزان کمتری انجام گیرد همچنین زه کش ته گلدان را بررسی نموده و در صورت گرفتگی اقدام به باز نمودن زه کش کنیم.

دیفن باخیا

مشخصات: اسم علمی این گیاه Dieffenbachia amoena ، از خانواده Araceae میباشد. این جنس دارای ۳۰ گونه مختلف از گیاهان همیشه سبز چند ساله است که برای برگهای زیبایش پرورش داده می شودند.گونه amoena بومی نواحی حاره امریکا می باشد و ارتفاع آن به ۶۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر می رسد. برکهای این گیاه مستطیل شکل و سبز رنگ بوده و داری لکه های سفید و کرم است.

مراقبت: دیفن باخیا به نور متوسط، گرمای زیاد، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای ۷۰ تا ۹۰ درصد خاک قلیایی تا کمی اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۳۰ گرم در لیتر، هر هفته یکبار از فرودین تا آبان، مصرف کرد.

خاک: مخلوطی از سه قسمت خاک جنگلی و یک قسمت خاک معمولی برای دیفن باخیا مناسب است.

ازدیاد: دیفن باخیا از گیاهان سمی می باشد. بنابراین در امور تکثیر و جابجایی آن باید مراقبت کنید و از دستکش استفاده نمایید. تا از تماس با شیوه گیاه که سمی بوده و سوزش زیادی ایجادمی کند، جلوگیری کنید. از اواسط بهار تا اویل تابستان ، قلمه های انتهایی ساقه را به طول ۱۰ تا ۵/۱۲ سانتیمتر، با یک چاقوی تیز، ازگیاه مادری جدا کنید و برگهای پایینی قلمه را قطع نمایید. سپس در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و در گلدانی با قطردهانه ۹ تا ۱۱ سانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه قرار دهید و آنها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. تا زمان ریشه دهی که تا ۲ ماه طول می کشد، دما را ۲۲ تا ۲۴ درجه سانتیگراد، نگاه دارید. لازم است گاهی کیسه رابردارید تا هوادهی انجام شود و از انتشار آلودگیهای قارچی جلوگیری به عمل آید. زمانی که ریشه دهی انجام شد، کیسه را برداشته و تغذیه مصنوعی را آغاز کنید. پس از رشد کافی قلمه، آن را به گلدانی با قطردهانه ۱۳ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی، منتقل نمایید.

عوارض و درمان: اگر دیفن باخیا، بیش از اندازه رشد کرده و دارای ساقه های بلند، محکم و بدون برگ شده باشد، می توانید با روش تقسیم ساقه هم، این گیاه را تکثیر کنید. اگر مشاهده کردید که برگها دیفن باخیا زرد شده و زیر آنها تار عنکبوت بسته است، مطمئنا کنه قرمز به آن آسیب رسانده، بنابراین هر دو هفته یکبار باسم کنه کش سم پاشی کنید. برگهای گیاه دراثر هوای خشک و گرم، خشکیده شده و سقوط می کنند. لکه های سوخته روی برگها نیز در اثر غبار پاشی در آفتاب مستقیم حادث می شود. همچنین در هوای سرد و مرطوب، قارچ بوتری تیس می تواند فعالیت کرده و برگ و ساقه ها را بپوساند. برای مقابله با این عارضه، گیاه را در دمای ۱۶ درجه سانتیگراد نگهدارید و غبار پاشی را کم کنید و با سم قارچ کش، سمپاشی نمایید. برگهای رنگ پریده و متمایل به سفید، نشانه این است که یا نور زیاد است و یا گیاه به تغذیه مصنوعی احتیاج دارد. اگر دیدید، برگهای پایینی گیاه دیفن باخیا زرد شده و لکه های قهوه ای در حاشیه آنها، مشاهده می گردد، حتما آبیاری بیش از اندازه بوده است. هوای سرد نیز می تواند باعث رنگ پریدگی و سقوط برگها شود.

حسن یوسف

 

coleus

حسن یوسف

مشخصات: اسم علمی یوسف Coleus blumei ،از خانوده Labiatae می باشد. این جنس داری ۱۵۰ گونه از گیاهان همیشه سبز چند ساله یا دائمی است. این گونه بومی جاوا بوده ارتفاع آن به بیش از ۴۰ سانتی متر و گسترش آن نیز به بیش از ۲۵ سانتی متر می رسد این گیاه گرچه دائمی است ولی هنگام فصول سرد اگر خارج از گلخانه یا آپارتمان نگاه داری شوند از بین خواهند رفت. برگهای زیبایی ان به رنگهای مخلوط قرمز، سفید ، سبز، زرد و قهوه ای دیده می شود برای این که یک گیاه بوته ای از این گونه به دست آوریم. گلهای کوچک و آبی رنگ آن را باید هنگام ظهور پنسمان یا قطع کرد. این گونه دارای واریته های بسیاری است که هر کدام دارای برگهایی به رنگها یا مخلوطی از رنگهای مختلف می باشد.

مراقبت: حسن یوسف به نور زیاد، گرمای زیاد، آبیاری فراوان، رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز حسن یوسف را می توان به میزان، ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار، از فروردین تا مهر ماه، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه، خاکبرگ و ماسه، خاک مناسب رشد این گیاه است.

ازدیاد: گیاه حسن یوسف با دو روش قلم زدن مستقیم ریشه دهی در آب ، تکثیر می شود. از اواسط تابسان تا اواخر پاییز ، قلمه های انتهایی ساقه را به اندازه ۵ تا ۸ سانتیمتر ، به آرامی جدا کنید، ساقه های نازک و گوشتی قلمه را فشار ندهید. می توانید از پودر هورمون ریشه زایی استفاده کنید، اگرچه خیلی هم لازم نیست. سپس قلمه ها را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی قرار دهید . در دمای ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد و نور مناسب نگاه دارید.مراقب باشید که هرگز خاک گلدان خشک نشود. قلمه ها بعد از ۱۰ تا ۱۴ روز از تابش مستقیم خورشید قرار دهید. زمانی که قلمه ها ریشه داد آنها را بیرون آورده و در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست با پایه پیت قرا دهید. باید دقت کنید که ریشه ها شکسته یا کنده نشود.

پوتوس ابلق

ـ نام علمی: Scindapsus areereus

این گیاه زینتی هم جزو خانواده آراسه می‌باشد. سریع‌الرشد و ارزان قیمت و کم توقع می‌باشد، رنگ برگ‌ها از سبز تا سبز ابلق با مخلوطی از رنگ‌های زرد و زرد تند و سفید کرمی است، شاخه‌های بالارونده و آویزان آن در منازل تا حدود ۵ متر می‌رسد که با هدایت و ثابت نمودن آنها بدنه دیوارهای اتاق را تزئین می‌‌نماید، رطوبت کم محیط را تحمل و تکثیر آن ساده می‌باشد.

ـ نیازها:

این گیاه نیم سایه را ترجیح می‌دهد، نژادهای ابلق رنگ متنوع خود را در سایه از دست می‌دهد. در زمستان درجه حرارت دلخواه ۱۶ درجه و در تابستان زیر ۲۴ درجه می‌باشد. در تابستان هر ۵ - ۴روز و در زمستان هر ۸ - ۷ روز آبیاری شود. زهکش گلدان را مرتباً بازدید نمائید. هر ماه یک‌بار توسط کودهای مایع یا جامد محلول در آب تغذیه می‌شود. خاک لیمونی مناسب است.

ـ ازدیاد:

ریشه‌دار نمودن قلمه‌ها‌ی ساقه در بهار در شن و پیت در دمای ۲۱ درجه سانتی‌گراد. گیاه دارای ریشه هوائی است که قادر به رشد درون خزه قیم است، در هنگام تعویض گلدان قیم را درون گلدان جدید نگهداشته و سپس گیاه را از گلدان قدیم خارج و در کنار قیم قرار دهید، خاک جدید اضافه نموده و با فشار دست آنها را متراکم نمائید، گیاه را با نخ به قیم وصل و گره بزنید، آب آبیاری را با ملایمت از روی خزه‌ها عبور دهید تا محیط مناسبی برای ریشه‌های هوائی فراهم گردد.

ـ بیماری‌هاو کمبودها:

۱. برگ‌ها سبز کم‌رنگ هستند: نور کم است، گیاه را به محل روشن‌تری با نور غیر‌مستقیم منتقل نمائید.

۲. حاشیه برگ‌ها سیاه و نقاط قهوه‌ای روی آنها ظاهر می‌شود: آبیاری بیش از اندازه بوده و باید زهکش را کنترل نمائیم.

۳. نقاط زنگ مانند بروی برگ‌ها مشاهده می‌شود: ازعوارض مواد براق‌کننده برگ‌هاست باید برگ‌ها را با پارچه مرطوب تمیز کنیم.

۴. رشد گیاه کند است و فاصله بین برگ‌ها زیاد می‌باشد: احتیاج به تغذیه مصنوعی دارد باید هر ماه یک‌بار تغذیه گیاه صورت گیرد.

بگونیا

rex

بگونیا برگی یا رکس


مشخصات: اسم علمی بگونیا برگی Begonia rex و از خانواده Begoniaceae می باشد. جنس بگونیا دارای ۹۰۰ گونه مختلف از گیاهان چند ساله همیشه سبز علفی و گیاهان خزان کننده است که برای برگ ها و گل های زیبایشان پرورش داده می شودند. گونه های مختلف این جنس از گیاهانی به طول چند سانتیمتر تا گونه هایی به طول ۳ متر تشکیل یافته است. تعدادی از گونه ها نیز به صورت بالا رونده می باشند. بگونیا گیاهی است تک پایه یعنی گلهای نر و ماده بر روی یک گیاه قرار دارند. گل های نر ، معمولا زیبا هستند و گلهای ماده را با تخمدان بال دارش می توان به آسانی تشخیص داد بونیا برگی بومی آسام است و درای ریزوم گوشتی می باشد. ارتفاع آن به ۳۰ سانتی متر و گسترش آن به ۴۵ سانتی متر می رسد. این گونه را به خاطر برگهای زیبایش پرورش می دهند. این گیاه برگهای سبز تیره و چروکیده ای دارد که در نزدیکی لبه برگی نقره ای رنگ می شود. گاهی رنگ های دیگری مانند قرمز، کرم یا ارغوانی در سطح برگ دیده می شوند. گلهای آن معمولا ارغوانی کم رنگ وبه قطر یک سانتی متر هستند که در تابستان ظاهر می شوند و فاقد زیبایی می باشند و باید از گیاه جدا گردند.

مراقبت: گیاه رکس به نور متوسط، دمای معمولی خاک همیشه مرطوب رطوبت هوای متوسط تا زیاد یعنی ۵ تا ۹۰ درصد و خاک کمی اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز بگونیا رکس را می توان به میزان ۱ گرم در لیتر، هر هفته یک بار، از فروردین تا آبان ماه، مورد استفاده قرا داد.

خاک: مخلوطی از تورب، خاک برگ نرم و ماسه به نسبت مساوی، برای رشد این گیاه مناسب است.

ازدیاد: بگونیای رکس را می توانید با استفاده از یک روش مخصوص و غیر معمول تکثیر کنید. بهار و تابستان بهترین زمان برای تکثیر این گیاه است. یک برگ بالغ را که خیلی هم پیر نباشد، انتخاب کنید و با استفاده از یک چاقی تیزکه به بافت برگ صدمه نرساند و آن را له نکند، برگ را به بخشهای منظم در قالب طبیعی آن ببرید. سپس قطعات برگ را به آرامی و با دقت بردارید و از سطح پشتی برگ و میان رگبرگهای اصلی، در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و روی سطح کمپوست مخصوص بذر و قلمه، در داخل سینی بذر، بخوابانید و به آرامی روی سطح خاک فشار دهید. سپس روی تکه های برگ را با کیسه پلاستیکی بپوشانید و در دمای حدود ۲۱ درجه سانتیگراد نگاه دارید زمانی که گیاهچه های کوچک به وجود آمدند و به طول۵/۲ سانتیمتر رسیدند، کیسه پلاستیکی را بردارید و هر کدام را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید. باید مرتبا زیر پوشش پلاستیکی بررسی شود تا اگر برگها دچار فساد و پوسیدگی شده بود، بیرون آورده و با قارچ‌کش سمپاشی صورت بگیرد.

عوارض و درمان: اگر لکه های خاکستری متمایل به قهوه ای روی برگها مشاهده کردید، باید گیاه را با قارچ کش طبق دستور سمپاشی کنید و گلدان را به محل خشک و اکسیژن ببرید. ممکن است گازهای داخل آشپزخانه این عارضه را ایجاد کرده باشد. تغذیه مصنوعی و تعویض گلدان با یک درجه بزرگتر می تواند جلوی به وجود آمدن برگهای جدید کوچک و کم رشد را بگیرد. افتادن برگها در زمستان نتیجه هوای سرد است گلدان را به محل گرمتری حدد ۱۳ درجه سانتیگراد منتقل کنید مشکل رفع می شود.

قارچهای بیماری زایی به اسم سفیدک میتواند روی برگها لکهای پودری سفید ایجاد کنددر این صورت با سموم قارچکش گیاه را سمپاشی کنید و گلدان بگونیا را به محل با هوای خشک و اکسیژن دار ببرید . اگر تارهای عنکبوتی زیر برگها مشاهده گردید و با برگهای جدید کمرنگ مواجه شدید، می توانید با یک سم کنه کش هر چهار ده روز یک بار گیاه را سمپاشی کنید صورتی که برگها لوله شد و حاشیه آنها خشک و چروکیده است، حتما از تشنگی رنج می برد فورا آن را آبیاری کرده و به محل سردتری که زیر ۱۸ درجه سانتیگراد باشد منتقل کنید.اگر برگهای بگونیا حالت موازییکی پیدا کرد و لکه های زردی روی ان به وجود آمد و لوله ای و بد شکل شد، باید گیاه را از گدان خارج کنید تا به گیاهان دیگر سرایت نکند زیرا عامل این مشکل ویروسی است و راه چاره ای ندارد. همچنین رنگ پریدگی برگها و ریزش آنها و غده ای شدن ریشه ها که در نتیجه فعالیت نماید می باشد و سیاه شدن و پوسیده شدن ریشه ها که در نتیجه فعالیت قارچهای بیماری زا است به راحتی درمان پذیر نیست ومعالجه آنها مقرون به صرفه نمی باشد آبیاری زیاد از حد و سردی هوای محیط به طور همزمان باعث پوسیدگی ساقه و یقه گیاه شده و آن را از بین می برد.

برگ انجیری

برگ انجیری با نام علمی Monstera deliciosa به خانواده Araceae تعلق دارد. این گیاه، یک پیچ خزنده بومی جنگلهای بارانی جنوب مکزیک تا جنوب کلمبیا است. این گیاه گاهی مانسترا و همچنین فیلودندرون نیز خوانده می‌شود. همچنین انواع فیلودندرون با برگهای پهن و بریدگیهای عمیق، با نام برگ انجیری شناخته می‌شوند. اگرچه این عمل اشتباه است اما خوشبختانه بسیاری از نیازهای این گیاهان (فیلودندرون‌ها و برگ انجیری)شبیه به یکدیگر است. برای تمامی آنها هوایی گرم و مرطوب مناسب است و در برابر طیف وسیعی از تغییرات دما انعطاف دارند و تمامی آنها ریشه های هوایی دارند که اگر خزه مرطوب در دسترس آنان باشد به خوبی رشد خواهند کرد.

 

برگ انجیری در موطن خود می‌تواند تا 20 متر نیز رشد کند و برگهایی با طول 90-25 سانتیمتر و عرض 75-25 سانتیمتر داشته باشد. تعداد شکاف موجود در برگهای جوان در مقایسه با برگهای مسن کمتر و عمق شکافها نیز کمتر است. همچنین شکل شکافها و عمق انان در گونه‌ها و نمونه‌های مختلف این گیاه با یکدیگر متفاوت است.البته در مورد گیاهان گلدانی ممکن است بر اثر رفت و آمد و برخورد افراد یا اشیا به برگهای گیاه ، آنان بدشکل شوند که می‌بایست مکان گیاه را تغییر داد. از دیگر اسامی انگلیسی این گیاه می‌توان به این موارد اشاره کرد:Ceriman, Cheese Plant,Fruit Salad Plant,Monster Fruit, Monsterio Delicio, Monstereo, Mexican Breadfruit, Split-leaf philodendron, Locust, Wild honey, Windowleaf,Balazo

برگ انجیری در محیط طبیعی رشد خود به دیگر درختان وابسته است زیرا ریشه  های هوایی آن رطوبت و مواد غذایی را از درختان دیگر تهیه می‌کند بنابراین زمانی که به عنوان گیاه گلدانی وآپارتمانی قصد نگهداری آن را دارید حتما باید به فکر تهیه قیم پوشیده از خزه نیز برای این گیاه باشید و ریشه های هوایی این گیاه را هرگز قطع نکنید و برای تقویت هر چه بیشتر ساقه‌ها، ریشه‌های هوایی را به داخل خزه‌ها هدایت کنید. ریشه‌های هوایی این گیاه در مناطقی که گیاه بومی آنجا است همانند مکزیک آنچنان بزرگ و قوی هستند که از آنان در بافت و تهیه سبدهای چوبی استفاده می شود. این گیاه زمانی که به صورت گلدانی نگهداری می‌شود بعید است که میوه دهد به هر حال میوه این گیاه قابل استفاده است  امامیوه سبز و نارس آن به دلیل وجود اسید اگسالیک گلو را آزار خواهد داد که با رسیدن میوه میزان این اسید کاهش می‌یابد. همچنین شیره برگها و ساقه این گیاه در برخی افراد حساسیت پوستی ایجاد می‌کند.

آبیاری: در فاصله بین دو آبیاری سطح خاک گلدان خشک شود. یعنی در تابستان هفته‌ای یک مرتبه و در زمستان هر دو هفته یکبار به این گیاه آب دهید. آبیاری بیش از اندازه موجب زرد و قهوه‌ای رنگ شدن برگهای موجود در قسمت پایین گیاه می‌شود. زمانی که هوا گرم است با عمل غبارپاشی برگها به میزان هفته‌ای 3-2 مرتبه رطوبت محیط را افزایش دهید. اما این عمل را زمانی که نور مستقیم آفتاب وجود دارد انجام ندهید زیرا موجب ایجاد لکه‌های قهوه‌ای رنگ بر روی برگها می‌شود. همچنین زمانی که آبیاری کمتر از میزان نیاز گیاه است نوک برگهای گیاه قهوه ای و سوخته می‌شود و پهنه برگ نیز خشک و چروکیده می‌شود که به سرعت نسبت به آبیاری گیاه اقدام نمایید.

دما:بهترین رشد را در دمای 30-20 درجه سانتیگراد انجام می‌دهد و هر مقدار دما افزایش یابد به نور و رطوبت بیشتری نیاز دارد. بنابراین با اگر تابستان گرمی دارید این گیاه را هفته‌ای 3-2 بار غبار پاشی کنید. رشد این گیاه در دمای زیر 10 درجه موقف می‌شود و با سرد شدن هوای محیط لکه‌های سیاهی بر روی برگها تشکیل می‌شود که تنها راه حل گرم کردن محیط می‌باشد.

نور: محیطی با نور غیر مستقیم و نیم سایه نیم آفتاب برای این گیاه مناسب است و نور آفتاب نباید مستقیم به این گیاه بتابد.

خاک: خاک سبک لیمونی برای این گیاه مناسب است. در صورت کمبود مواد غذایی برگهای جدید ریز و رنگ پریده می‌شوند.برای تغذیه مصنوعی در صورت نیاز می‌توان از کودهای مخصوص گیاهان زینتی هر یک ماه یک بار استفاده کرد. با شروع فصل رشد بهتر است تا گلدان این گیاه را عوض کرده و از مخلوط خاک تازه استفاده کنید.

تکثیر: در فصل بهار از قلمه‌های ساقه که سه گره دارند استفاده کنید . این قلمه ها در بستر کاشت خاکی بسیار سبک (همانند سه قسمت تورب و یک قسمت ماسه) دمای 25-23 درجه سانتیگراد به همراه رطوبت محیط در حد اشباع ریشه خواهد داد. قلمه ها را باید به شکل افقی در بستر ریشه‌زایی قرار داد. از تنه‌جوشها و پاجوشهای با و بدون ریشه نیز می‌توان برای تکثیر این گیاه استفاده کرد.

آفات: در فضای باز معمولا این گیاه را آفت خاصی مورد حمله قرار نمی‌دهد اما در فضای بسته می‌توان کنه تار عنکبوتی ،شپشک و شپشک آرد آلود را گاهی مشاهده کرد. در اثر وجود کنه تارعنکبوتی برگها رنگ پریده می‌شوند و در سطح زیرین آنان تار عنکبوت مشاهده می‌شود و بعد از مدتی برگها زرد می‌شوند و می‌ریزند.برای مبارزه از سموم کنه‌کش سیستماتیک باید استفاده شود. شپشکهای جوان از گیاه تغذیه می‌کنند و پوسته باقیمانده از شپشکهای بالغ باعث ایجاد منظره‌ای پر از لکه‌های ریز و قهوه‌ای رنگ بر روی شاخسار گیاه بخصوص سطح زیر برگ ایجاد می‌کند. شپشکها موجب ضعیف شدن کلی گیاه و زرد شدن برگها و در نهایت ریزش آنان می‌شود. آنها همچنین ماده‌ای ترشح می‌کنند که عسلک نامیده می‌شود که بعد از مدتی ممکن است با قارچ پوشانده شوند. از جمله بیماریهای این گیاه نیز می توان به لکه برگی، آنتراکنوز،  و پوسیدگی ریشه اشاره کرد. لکه برگی توسط دو عامل قارچ و باکتری ایجاد می‌شود. لکه‌های قهوه‌ای یا سیاه رنگ با حاشیه‌های آبدار یا زرد رنگ بر روی برگها ایجاد می‌شوند.برگهای آلوده را حذف کنید و از خیس شدن برگسار در طی آبیاری جلوگیری کنید و در صورت لزوم می‌توان از سموم قارچکش استفاده کرد. پوسیدگی ریشه توسط قارچ پیتیوم ایجاد می‌شود که خیس و  غرقاب ماندن خاک و عدم زهکش خوب بستر از جمله عوامل تشدید کننده این بیماری هستند.

 

 

آگلونما

 

خانواده: Arasaceae

ـ نام علمی: Aglaonema treubii

گیاهی است از خانواده آراسه با برگ‌های ابلق خود گیاه بسیار زیبائی است، ساقه‌ها کوتاه و برگ‌های بیرون آمده از غلاف، نیزه‌ای شکل و خم شده به طرف پائین با طول ۱۲ تا ۱۵ سانتی‌متر مقاومت خوبی در برابر سایه و خشکی دارند.

ـ نیازها:

به نور کافی احتیاج دارد از آفتاب مستقیم بیزار است و تقریباً در همه جای آپارتمان که مقداری نور طبیعی داشته باشد می‌ماند. در زمستان باید در داخل خانه نگهداری شود و تا ۱۰ درجه سانتی‌گراد را نیز تحمل می‌کند. اجازه دهید در بین دو آبیاری سطح خاک گلدان خشک شود زیرا آب زیادی باعث پوسیدگی می‌شود. مانند دیفن باخیا به خاک برگ نیاز دارد.

ـ ازدیاد:

مانند دیفن باخیا تکثیر می‌شود یعنی هم می‌توان ساقه بدون برگ را به صورت افقی در ماسه کاشت یا قلمه برگ‌دار را کاشت یا از جوانه‌هائی که از خاک خارج می‌شوند استفاده کرد. اگر برگ‌ها خیلی آویزان هستند برگ‌ها را دسته کرده و چند روز درون روزنامه پیچیده تا برگ‌ها شکل ایستاده به خود بگیرند.

 

گل بنفشه

بنفشه

به فارسي «بنفشه » و «بنفشه وحشي» و در كتب طب سنتي با نام «بنفسج» نامبرده مي شود به فرانسوي آن را Violette و به انگليسي Violet ، Viola و Blue  violte گويند. گياهي است از خانوادة Violaceae داراي گونه هاي مختلفي است در زير نام علمي چند گونة آن را كه از نظر خواص دارويي بيشتر مورد توجه هستند ، در زير شرح داده مي شود.

1- بنفشه معطّر وحشي . به فرانسوي Violette  odorante و Violette  des haies و به انگليسي Violet و Sweet  Violet گفته مي شود . نام علمي آن   Viola  odorata  L. ميباشد به هندي نيز بنفشه گفته مي شود.

 

مشخصات

بنفشه معطر گياهي است وحشي چند ساله داراي گلهاي بسيار معطر به رنگ بنفش تيره كه در بهار ظاهر مي شود ريشة آن دوندة طويل و برخلاف گل آن بدبو مي باشد گياه خيلي كوچك است برگهاي آن متناوب مي باشد تكثير آن باتقسيم بوته پس از خاتمة گل دادن در پاييز و يا با كاشت بذر در خزانه و انتقال نهال كوچك آن در بهار در زمين اصلي مي باشد. اين گياه در آب و هواي معتدل و نقاط سايه دار اغلب مناطق دنيا مي رويد درايران در اغلب نواحي معتدل به طور خودرو ديده مي شود در دامنه هاي البرز ، كندوان ، كرج ، هرزويل ، دامنه هاي مرطوب راه عمارلو، كبوتر چاك و رودبار شناسايي شده است از گل و ريشه و در برخي موارد از برگ و تخم اين گياه نيز در طب سنتي به عنوان دارو استفاده مي شود.

 

تركيبات شيميايي

در ريشة بنفشه معطر گلوكوزيد و متيل ساليسيلات يافت مي شود از ريشة بنفشه يك آلكالوئيد به نام ويولين و يك گلوكوزيد به نام ويولاكوئرسيترين كه احتمالاً مشابه روتين است و يك ساپونين به دست مي آيد در ريشه ها و غنچه ها و برگهاي بنفشه تركيب متيل ساليسلات در شكل گلوكوزيد وجود دارد.

ويولين پس از اين كه از ريشه بنفشه استخراج شد به شكل گردي است سفيد رنگ باطعم و تلخ وتند كه در آب كم حل مي شود ولي در الكل حل نمي شود و قي آور است .

بنفشه داراي مقدار كمي اسانس با بوي مطبوع است و برگ آن نيز داراي مقدار كمي آنتوسيانين مي باشد.

در هند از بنفشه به عنوان معرق و براي كاهش تب استفاده مي شود از گل بنفشه به عنوان نرم كننده و در موارد اختلالات صفراوي و ناراحتي هاي ريه ها مصرف مي شود از گل بنفشه شربتي درست مي كنند كه براي رفع ناراحتي هاي بچه ها مفيد است و از ريشة آن به عنوان قي آور استفاده مي شود.

بنفشه از نظر طبيعت طبق راي حكماي طب سنتي سرد و مرطوب است و از نظر خواص معتقدند كه مسهل صفرا مي باشد و عطش ، حدت خون، تبهاي گرم و خفقان را تسكين مي دهد اگر در اين موارد با ماء الشعير و آلو خورده شود اثر آن بيشتر است و براي نزله ، زكام ، سرفه و سرماخوردگي و ناراحتي هاي معده وكبد و طحال و درد كليه چه از طريق خوردن و چه از طريق ريختن و ماليدن دم كردة آن روي عضر و يا استفاده از ضماد آن نافع است .

بوييدن گل تازة بنفشه خواب آور است اگر هر روز 15-8 گرم از گل خشك آن به طور گرد مخلوط با آب سرد تا چند روز خورده شود براي رفع اسهال صفراوي نافع است و اگر 15 گرم ساييده گل آن با 25 گرم شير خشت و 25 گرم شكر سرخ خورده شود ، مسهل سريع العملي است . ريختن چند قطره از دم كردة بنفشه در بيني براي باز كردن تنفس و رفع خشونت سينه و زكام خيلي نافع است . اگر دم كردة آن را با گل بابونه روي سر بريزند رفع سردرد مي كنداسراف در خوردن آن موجب ضعف و باعث سنگيني معده و آشفتگي حال مي شود و در اين قبيل موارد بايد انيسون خورد مقدار خوراك از جرم گل خشك يا برگ بنفشه حداكثر تا 25 گرم و در دم كرده ها تا 50 گرم است . گل بنفشه را در موقع تهيه نبايد زياد جوش داد زيرا اثر آن كاسته مي شود و دم كردة آن هميشه بهتر است معمولاً با شكر سرخ خورده مي شود و اگر با آلو و عناب وتمبر هندي و شاتره و هليله خورده شود مسهل قويي مي باشد خوردن آب برگ بنفشه كه با ثلث آن شكر مخلوط شود براي عارضه خروج مقعد اطفال مفيد است ريشه بنفشه قي آور است .

روش تهيه شربت بنفشه : گل بنفشه تاره 100 گرم ، آب مقطر به اندازة كافي و قند 380 گرم . گلها را از بن سبز آن جدا كرده و مدت 12 ساعت در 200 گرم آب جوش دم كنند و از پارچه تميزي با فشار ردّ كنند و صاف كنند و صاف شده را بگذارند ته نشين شود و صاف روي آن را بردارند و با شكر سرخ مخلوط كرده در حمام ماريه قند را در آن حل كنند اين شربت خلط آور و كمي مليّن است و مقدار خوراك از آن 40-20 گرم مي باشد.

تيزان بنفشه : گل بنفشه خشك پاك كرده 8 گرم ، آب 1000 گرم . اين دو را مخلوط كنند و بگذارند خوب خيس بخورد و صاف كنند ويا دم كرده و صاف كنند و فنجان فنجان در روز بياشامند خلط آور و مليّن است .

براي تهية مسهل اطفال 16 گرم گل بنفشه رادر 500 گرم آب دم مي كنند، مسهل خوبي است.

شربت تركيبي خوشمزة بنفشه كه كودكان باميل مي خورندو مسهل سودا و بلغم است : زنجبيل 11گرم ، مصطكي 11 گرم ، قرنفل 11 گرم ، قاقله 11 گرم ، گل سرخ 11 گرم ، بسفايج 19 گرم ، سنا مكّي 19 گرم ، سقمونيا 19 گرم ، تربد سفيد كه تراشيده باشد و با روغن بادام چرب شده باشد 8 گرم ، گل بنفشه 8 گرم ، شربت بنفشه 70 گرم ، شربت نيلوفر 70 گرم،شربت گل گاوزبان 70 گرم ، ترنجبين 100 گرم، شيرخشت 100 گرم، آب آلوبخارا 150 گرم، آب تمرهندي 150 گرم ، و مشك 5/3 گرم . ابتدا سقمونيا و گل بنفشه را مخلوط كرده و خوب نرم بسايند و با ساير اجزاء جامد ياد شده كه خوب كوبيده و بيخته شده اند مخلوط نمايند.بعد ترنجبين و شير خشت را درگلاب حل و صاف نموده و با شربتها و 400 گرم قند مخلوط كرده قوام بياورند و بعد ساير داروهاي كوبيده و ساييده شده و بيخته را در آن بريزند و خوب به هم بزنند تا كاملاً مخلوط شود مقدار مصرف از اين شربت 20-10 گرم هر بار است .

روش تهيه جوشاندة تركيبي بنفشه كه براي نرم كردن سينه و به عنوان خلط آور قوي مصرف مي شود : گل بنفشه ، گل خطمي ، گل پنيرك ، گل شقايق ، گل رجل القط ، پاي خر ، بوصير را به نسبت مساوي مخلوط كرده و دم كرده اي بر مبناي 5 گرم از مخلوط فوق در هزار گرم آب جوش تهيه و پس از صاف كردن ، فنجان فنجان مصرف كنند.

2- بنفشه گونه .Viola  cinerea Boiss

گياهي است چند ساله به رنگ خاكستري سفيد .اين بنفشه در هندوستان و در بعضي مناطق ايران در شكافهاي سنگي كوهها مي رويد از نظر خواص دارويي تقريباً در رديف بنفشه معطّر است .

 

 

3- بنفشه سه رنگ .

به فرانسوي Pensee  sauvage و به انگليسي Wild  pensy گفته مي شود و واريته اي ازآن در گل كاري ها با نام بنفشه فرنگي كاشته مي شود. نام علمي آن Viola Tircolor L.Var   arvensis  Murr گياهي است يكسال و دوساله و در برخي موارد بر حسب ارقام مختلف آن چند ساله است . در بعضي ارقام بدون كرك و گاهي با كرك است .

 

تركيب شيميايي

در اين بنفشه گلوكوزيد زردرنگي به نام ويولاكوئرستين يافت مي شود و در ريشة آن نيز ويولين وجود دارد.

در اسپانيا گلها و برگ بنفشه گونه V.tricolor به عنوان محرّك مورد توجه است در موارد روماتيسم و بيماري جلدي مصرف مي شود در استعمال داخلي دم كردة آن را براي تصفية خون ، رفع جوش، كورك، تب خال ، دمل و نظاير آن مي خورند ريشة آن در هند به جاي اپيكا براي آوردن قي مصرف مي شود و از دم كردة ريشة آن براي قطع اسهال خوني كودكان استفاده مي شود. دراستعمال خارجي 8-4 گرم گياه و گل آن را در250 گرم آب 10-8 ساعت خيس مي كنند و معادل ثلث وزن محلول حاصله قند و شير اضافه مي نمايند ومي جوشانند تا حل شود. از اين محلول براي رفع اكزماي پوست استفاده مي شود.

براي تهيه دم كردة آن 30-15 گرم گل خشك بنفشه گل خشك بنفشه را در 1000 گرم آب جوش دم مي كنند براي تهية محلول قي آور 5-2 گرم ريشة بنفشه را در يك فنجان آب مي جوشانند و مصرف مي كنند شيرة تازة گياه نيز 50 گرم در روز مصرف مي شود.

4- بنفشة گونة Viola  sylvestris(Lam.)Reichb كه مترادف آن Viola silvatica Boiss. مي باشد. گياهي است يكساله خيلي كوچك گلهاي آن بدون عطر به رنگ بنفش يا آبي اين گونه در مناطق شمالي ايران انتشار دارد و كاشته نيز مي شود.

در هند ار گونه فوق براي رفع ناراحتي سينه و دفع سرفه استفاده مي شود و از له كردة ساقه ، برگ و گلهاي گياه روي زخمهاي بد و جراحتها مي گذارند ، التيام بخش است .

در فرانسه مرسوم است از ريشة بنفشه به عنوان مسهل در موارد يبوست استفاده ميشود براي اين كار 20-15 گرم ريشه بنفشه را گرفته پس از تميز كردن آن را كاملاً خرد مي كنند و در 300 گرم آب مي جوشانند تا مقدار آن نصف شود يعني 150 گرم شود اين جوشانده را صبح ناشتا و در يك دفعه مي خورند. در امريكا دم كردة گياه را براي تصفية خون، كنترل سرطان ، و بيماري هاي پوستي تجويز مي كنند و بخصوص اگر با شبدر قرمز و شاه پسند مخلوط و دم شود اثرش بسيار محسوس تر است .

 

گل مریم

گل مریم گیاهی است چندساله با گلی سفیدرنگ و خوشبو که عصارهٔ آن در عطرسازی استفاده می‌شود. در زبان انگلیسی آن را tuberose می‌گویند که از واژهٔ لاتین tuberosa به معنی ورم یا غده گرفته شده‌است. گل مریم در هندوستان دارای اهمیت ویژه‌ای است و در مراسم عروسی، عزا و آیین‌های مذهبی استفاده می‌شود.در ایران نیز این گل به صورت تجارتی تولید می شود.گل مریمی که در ایران تولید می شود به دلیل معطر بودن آن در دنیا منحصر بفرداست و به دلیل همین مزیت در دنیا جایگاه ویژه ای دارد و هر ساله مقدار زیادی از این نوع گل به سراسر جهان وبخصوص به اروپا صادر می شود.

گل داوودی

 گل داوودی 

اسم علمی گیاه داوودی Chrysanthemum ، از خانواده Compositae میباشد. این جنس دارای ۲۰۰ گونه ازگیاهان یک ساله ، چند ساله، علفی و گلخانه‌ای است.


گل داوودی

گل داوودی
مشخصات: اسم علمی گیاه داوودی Chrysanthemum ، از خانواده Compositae میباشد. این جنس دارای ۲۰۰ گونه ازگیاهان یک ساله ، چند ساله، علفی و گلخانه‌ای است. قسمت تحتانی ساقه این گیاه تقریبا خشبی بوده و برگهای سبز تیره دارد. گل آذین گیاه داوودی کلاپرک وگلچه های کناری آن زبانه‌ای و گلچه های میانی آن لوله ای می‌باشند. گلهای داوودی در واریته های مختلف دارای رنگهای متفاوت است.

مراقبت:.این گیاه به نور متوسط، حرارت عادی تا بالا، خاک همیشه خیس رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: داوودی به کود نیازی ندارد و پس از اتمام گل به دورانداخته می شود.

خاک: مخلوطی ازخاک باغچه، کود دامی و خاک جنگلی به نسبت مساوی برای پرورش این گیاه مناسب است.

ازدیاد: این گیاه ازنظر فتوپریودیسم ، ازگیاهان روز کوتاه محسوب میشود. با استفاده از این موضوع می توان دقیقا گیاه را در زمان دلخواه به گل برد. مثلا برای گل دادن، گلدان را علاوه برشب، مدتی از روز هم در تاریکی نگه می دارند و یا برای عقب بردن زمان گلدهی، مدتی درشب گیاه را در محل نورانی می گذارند. برای تکثیر این گیاه، می توانید در فصل بهار، ازساقه های علفی، قلمه‌های انتهایی یا ساقه‌ای به طول ۵ تا ۸ سانتی مترتهیه کنید و انتهای آنها را درپودر هورمون ریشه زایی فرو برده و در گلدان محتوی کمپوست مخصوص قلمه بکارید و درحرارت ۱۵ درجه سانتیگراد نگاهداری کنید.

عوارض و درمان: ساقه های دراز و منحرف گیاه داوودی به دلیل نور کم محیط است. برای اینکه گیاه متناسبی داشته باشید، آنرابه محل پرنورتری ببرید. اگر سطح زیرین، برگها داوودی مملو از تارعنکبوت باشد، باید با پارچه تمیزی که مرطوب است آن پاک کنید و یا هر دو هفته یکبار با سم کنه کش گیاه را سمپاشی کنید. تامین رطوبت در کاهش آفت موثر است. عامل این عارضه کنه ریز قرمز است. هوای خیلی مرطوب، برگهای این گیاه را زرد می کند. غبار پاشی را متوقف کنید و گلدان را به محل خشک تری ببرید درصورتی که مشاهده کردید غنچه های داوودی باز نشده و بعضی از آنها خشک می شوند، بدانید گیاه خیلی تشنه است نور کم محیط و یا نگهداشتن تعداد زیادی غنچه روی هرساقه، باعث بازنشدن غنچه ها می شود. برگهای پایینی گیاه دراثر قارچ بوتری تیس که خود ناشی از هوای سرد و مرطوب است سیاه می شوند. برای از بین بردن علایم، گلدان را محل گرمتری منتقل کرده و غبار پاشی را کاهش دهید در صورتی که هنگام غبار پاشی گلها را هم خیس کنید، گلها می پوسند. هوای خیلی گرم نیز برگها و ساقه ها را چروکیده می کند.

گل رز

گل رز
گل رز، زمان گل دادن آن از فصل بهار تا اواسط تابستان است. گل هاي آن به رنگ سفيد، صورتي، قرمز و بسيار خوشبو است. اين گل سرشار از ويتامين E است و فوايد دارويي فراواني در زمينه مراقبت از پوست و درمان برخي ناراحتي هاي پوستي دارد. گل رز...

گل رز، زمان گل دادن آن از فصل بهار تا اواسط تابستان است. گل هاي آن به رنگ سفيد، صورتي، قرمز و بسيار خوشبو است. اين گل سرشار از ويتامين E است و فوايد دارويي فراواني در زمينه مراقبت از پوست و درمان برخي ناراحتي هاي پوستي دارد.
گل رز براي انواع مختلف پوست ها مناسب است، ولي بيشتر براي پوست هاي خشك و حساس از آن استفاده مي شود. از ديگر خواص دارويي اين گياه تأثيري است كه بر مويرگ ها زير پوست دارد به طوري كه قرمزي سطح پوست را كه ممكن است به دليل گشاد شدن مويرگ ها باشد، كاهش دهد.
از آب گل رز براي تسكين برخي ناراحتي پوستي و ضد عفوني كردن برخي عفونت هاي چشمي استفاده مي شود و همچنين آرامبخش و ضد افسردگي است و تنش هاي عصبي، زخم هاي گوارشي، امراض قلبي را كاهش مي دهد.
عصاره رز براي ترشح صفرا، هضم غذا، ناراحتي هاي خوني و رحم مفيد است.
چاي گل رز (البته شما مي توانيد براي تهيه آن يك دوم گرم گلبرگ رز را داخل 150 ميلي ليتر آب بجوشانيد و ميل كنيد) در تسكين گلو درد، كاهش عفونت مثانه و درمان اسهال تأثير دارد.
قسمت مياني گل رز (برآمدگي وسط گل براي نگهداري دانه ها) نيز سرشار از ويتامين هاي (E ـ D ـ C ـ B3 ـ A) است.
ناگفته نماند كه از روغن گل رز براي خوشبو كردن هواي اتاق نيز استفاده مي شود.
به هر حال گل رز فوايد فراوان دارد.

جعفری

خواص سبزی جعفری

جعفری

جعفری : اختلا ‌لا ت دستگاه گوارش را رفع می کند . برای یرقان و تنگ نفس بشیار مفید است . بهترین پاد زهر برای انواع سم می باشد . در ریشه این گیاه خدا دادی بسیار ی نهفته است .

جعفری نام فارسی این گیاه است  ودر اعراب کرفس ماقدونی می گویند و در شهسوار واپلیهم می گویند . فرنگیها به نوع کم عطر و کم خاصیت این گیاه پرسیل و پرسل معطر می گویند .

جعفري گياهي است علفي ، دوساله و معطر كه ارتفاع آن تا 70 سانتيمتر مي رسد . برگهاي آن برنگ سبز تيره و داراي بريدگيهاي لوزي يا مثلث شكل با تقسيمات رفعي است .
گلهاي جعفري كوچك برنگ مايل به سبز و بصورت چتر يم باشد ميوه آن كوچك به درازاي 2 ميليمتر و به قطر يك ميليمتر و داراي بوئي معطر است
خواص داروئي:
خواص تخم جعفري
تخم جعفري از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است .
1)ضد نفخ شكم است .
2)شريان ها و رگ ها راتميز مي كند .
3)ادرار آور و قاعده آرو است .
4)براي درمان تب نوبه بكارمي رود .
خواص ريشه جعفري
1)ريشه جعفري اشتها آور است .
2)ادرار آور و قاعده آور است .
3)سنگ كليه را دفع مي كند .
4)براي درمان اسهال بايد 20 گرم ريشه جعفري را در يك ليتر آب دم كرده و تنقيه كنيد .
5)دم كرده ريشه جعفري براي درمان تنگي نفس بكار مي رود.
6)براي درمان سرخك مفيد است .
خواص برگ و ساقه جعفري
1- براي رفع لكه ها و جوش هاي صورت دم كرده جعفري را روي پوست صورت بماليد .
2-براي روشن شدن رنگ پوست مقدري جعفري را در نيم ليتر آب به مدت 5 دقيقه بجوشانيد و صبح وشب صورت خود را با آن بشوئيد بعد از يك هفته پوست صورت شما روشن مي شود.
3-دم كرده جعفري ضد تب است .
4-دم كرده برگ جعفري براي بواسير و سنگ كليه مفيد است .
5-خوردن چاي جعفري به هضم غذا كمك مي كند .
6-بعد از خوردن سير براي برطرف كردن بوي دهان جعفري بجويد.
7-جعفزي نفس را خوشبو مي كند.
8-براي درمان ضرب خوردگي و خون مدرگي له شده برگ و ساقه جعفري را روي عضو ضرب ديده بگذاريد . جعفری یک نوع سبزی محسوب میشود اما ریشه و تخم آن هم خاصیت درمانی دارد .

کلم

کلم و خواص آن

کلم

 

کلم؛ از قديم تا حالا

* يونانيان در قديم عقيده داشتند مصرف کلم، شير مادر را زياد مي کند.

* در قديم از برگ کلم براي تميز کردن جراحت و زخم ها استفاده مي کردند.

* مردم چين از قديم تا زمان حاضر، برگ هاي کلم را خشک مي نمايند و آن ها را براي زمستان ذخيره مي کنند و در زمستان آن را به سوپ مي افزايند.

* در قرون وسطي، سبزيجات برگ دار براي درمان بيماري ها استفاده مي شد.

اين سبزيجات شامل کلم، پياز و سير بودند.

 

 

مقدار مواد مغذي موجود در 70 گرم کلم :

انرژي

17 کالري

پروتئين

 1/01 گرم

کربوهيدرات

 3/91 گرم

فيبر

 1/6 گرم

قند

 2/51 گرم

چربي

 0/08 گرم

کلسترول

 0 گرم

تاثير کلم در کاهش وزن

با مصرف کلم، چاقي را از خود دور کنيد. تحقيقات نشان داده است که وجود ماده اي به نام "تارتاريک اسيد" در کلم، باعث مي شود از تبديل قند و کربوهيدرات ها در بدن به چربي جلوگيري شود.

100 گرم کلم، فقط 25 کالري دارد و از آنجا که فاقد چربي اشباع و کلسترول و داراي مقدار زيادي فيبر مي باشد، پس براي کاهش وزن بسيار مفيد است.

آيا خوردن سوپ کلم باعث لاغري مي شود؟

سوپ کلم

شايد شنيده باشيد که اجراي رژيم لاغري با سوپ کلم بسيار موفقيت آميز است و به سرعت وزن بدن کم مي شود. اما اين کمبود وزن به علت از دست دادن آب و بافت عضلاني مي باشد، نه به علت از دست دادن چربي هاي ذخيره شده در بدن. لذا با رها کردن اين رژيم، فرد دوباره به همان وزن قبلي خود برمي گردد.

رژيم کاهش وزن، فقط با مصرف سوپ کلم خوب نيست، زيرا اين رژيم حاوي مقدار بسيار کمي پروتئين، کربوهيدرات و چربي هاي لازم مي باشد. بنابراين فقط با خوردن اين سوپ، شايد لاغر شويد، ولي نمي توانيد سلامتي خود را حفظ کنيد.

رژيم لاغري صحيح آن است که همه مواد غذايي را در حد متعادل داشته باشد و به همراه آن نيز بايد ورزش کرد تا شخص احساس گرسنگي و کسالت نکند.

با اجراي چنين رژيمي شايد در مدت زمان طولاني به وزن دلخواه و مناسب خود برسيد، اما وزن تان به حالت اول برنمي گردد و سلامتي تان نيز آسيبي نمي بيند.

نکاتي هنگام مصرف کلم

* کلم موجب کاهش جذب يُد مي شود

به طور کلي، کلم جزء مواد گواتروژن است و زياد مصرف کردن آن ممکن است باعث ايجاد مشکلات تيروئيد (گواتر) شود. بنابراين در مصرف آن زياده روي نکنيد. همچنين بيماران مبتلا به کم کاري تيروئيد بايد از مصرف آن خودداري کنند.

کلم قرمز

 

* جلوگيري از بين رفتن رنگ کلم قرمز

کلم قرمز داراي رنگدانه هايي است که تحت تاثير محيط قليايي يا اسيدي و همچنين در هنگام پخت، رنگش زود تغيير مي کند.

اگر مي خواهيد کلم قرمز، رنگ خود را در زمان پخت از دست ندهد، به آن مقداري سرکه و يا آب ليمو اضافه کنيد و از چاقوهايي با تيغه ي استيل براي بريدن آن استفاده کنيد.

 

* کاهش بوي کلم

براي کم کردن بوي کلم، مي توانيد در هنگام پخت، مقداري پوست گردو و يا يک ساقه کرفس را به مواد درون قابلمه بيافزاييد.

همچنين، مي توانيد مقداري زيره و يا رازيانه قبل از پخت به آن اضافه نماييد.

* تاثير کلم در ايجاد نفخ

از ظروف استيل براي پخت کلم استفاده کنيد. با اين ظروف ويتامين ها و مواد مغذي آن از بين نمي رود. به علاوه، در اثر مصرف آن دچار گاز معده و نفخ نمي شويد.

درمان امراض با کلم

* کلم بهترين دارو براي رفع يبوست است.

* روي کلم قطعه قطعه شده، آب داغ بريزيد. سپس آن ها را له کنيد. اين مرهمي است براي درد بدن، ورم و درد مفاصل.

* برگ هاي کلم را ريز کنيد و به آن آب بيفزاييد. سپس آنها را در يک پارچه بريزيد و بر محل درد بگذاريد. اين مرهمي است براي دردهاي واريسي و زخم پا.

کلم

* برگ هاي کلم به خاطر دارا بودن سولفور، هم براي درمان ناراحتي هاي پوستي و هم براي توليد گرما در بدن مفيد هستند.

* کلم رنده شده و آب پز شده با سرکه، براي درمان يبوست به کار مي رود.

* کلم براي بهبود کوليت(ورم و التهاب روده بزرگ) نيز استفاده مي شود. براي اين کار 60 گرم کلم را با نيم ليتر آب به مدت 1 ساعت بجوشانيد و روزانه نصف ليوان از اين آب را بنوشيد.

*250 گرم از برگ هاي کلم را خرد کنيد و با 250 ميلي ليتر آب نارون کوهي مخلوط کنيد و به آن 2 قطره آب ليمو بيفزاييد.

اين محلول را در طول شب و روز مي توانيد بر روي صورت خود بگذاريد تا جوش هاي صورت از بين بروند.

* عصاره ي کلم براي بهبود سرفه، آسم و برونشيت مفيد است.

* براي درمان زخم هاي گوارشي، نوشيدن آب کلم مفيد است.

جو

جو

جو گیاهی است علفی و یک ساله که ارتفاعش بسته به انواع مختلف آن، تا یک متر می ‏رسد. برگ ‏های آن متناوب، باریک و دراز به رنگ سبز تیره می ‏باشند.

جو که بیش از دوازده هزار سال پیش شناخته شد، بومی آسیای غربی و آفریقای غربی است و به سرعت در نواحی مدیترانه منتشر شد. جو از آغاز تاریخ انسان و احتمالا قبل از گندم کشت می ‏شده است و هنوز یکی از غذاهای عمده انسان به شمار می ‏رود. جو به طور گسترده در ایتالیا کشت می ‏شود.

در گیلان، آذربایجان، اصفهان، لرستان، خوزستان و ... یا به عبارت بهتر، در همه جای ایران نیز به طور وسیعی کشت می ‏شود.

بقراط، پدر علم پزشکی غرب، جو را به عنوان یکی از راه‏ های موثر در درمان بیماری‏ های حاد به کار می ‏برده است. بنابراین به نظر می ‏رسد که انتخاب جو در بین غلات انتخاب درستی است. دم‏ کرده‏های جو هنوز به نام "چای هیپوکرات" معروف است. تجربیات اخیر پزشکی نشان می ‏دهند که مواد تشکیل دهنده جو، خاصیت درمانی دارند. جو همچنین عملکرد درمان‏ های طبیعی را تسهیل نموده و بهبود می ‏بخشد.

ترکیبات شیمیایی:

جدول زیر مواد موجود در 100 گرم جو را نشان می ‏دهد:

                     

مواد معدنی  

 وزن

آب 

  11 گرم

پروتئین                              

 8 گرم

مواد نشاسته‏ای 

 78 گرم

         16 میلی گرم

         189 میلی گرم

     2 میلی گرم

     3 میلی گرم

        160  میلی گرم

ویتامینB1                      

    12 میلی گرم

ویتامین B2                            

   5 میلی گرم

ویتامینB3                 

     3 میلی گرم

 

جو حاوی انواع پُلی ساکاریدها نظیر نشاسته و دکسترین است. گیاهک جوانه جو حاوی ترکیبات روغنی از جمله اسیدهای چرب شامل: اسید استئاریک، اسید پالمتیک، اسید اولئیک و اسید لینولئیک می ‏باشد. بنابراین از نقطه نظر مواد غذایی، بین دانه جو و دانه‏ های در حال رشد و جوانه زده آن تفاوت عمده‏ای می‏ باشد. جو به طور معمول به سه صورت در بازار عرضه می‏ شود.

جو

1- جو پوست نکنده که هنوز سبوس آن جدا نشده است.

2- جو پوست کنده که پوست آن گرفته شده است.

3- جو سفید که پوست و سبوس آن گرفته شده است و به نام "جو مرواریدی" معروف است.

خواص جو

جو از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است و دارای خواص دارویی زیر است:

1- غذایی بسیار مقوی است. جوشانده‏ی حاصل از مخلوط دانه‏های جو همراه با جوی دوسر و گندم ماده غذایی بسیار مقوی در درمان ضعف عمومی بدن است. جو دارای مقادیر بالایی از فسفر است و بنابراین برای وضعیت عصبی و فعالیت‏ های ذهنی بسیار مفید است.

2- برای تخفیف درد مفید است.

3- برای افراد مبتلا به نقرس مفید است.

4- جوشانده جو داروی خوبی برای مبتلایان به تب، کم‏ خونی و سوءهاضمه است. جوشانده آن که در درمان کم ‏خونی به کار می‏ رود، بدین روش تهیه می شود: 20 گرم جو را در یک لیتر آب به مدت 7 ساعت حرارت ملایم دهید. البته این درمان برای تمام انواع کم‏ خونی ‏ها به کار نمی ‏رود و تنها موارد استفاده خاصی دارد.

جو

5- جو دارای پروتئاز و برخی مواد مفید دیگر می ‏باشد، بنابراین از سرطان جلوگیری می ‏کند.

6- کلسترول خون را کاهش می‏ دهد.

7- افراد سردمزاج، جو را باید با شکر بخورند.

8- بیسکویت جو بهترین دارو برای درمان یبوست است و حتی نفخ و شکم درد را از بین می‏ برد. بهتر است به همراه آب میل شود.

9- دانه‏ های جو به دلیل دارا بودن نوعی آلکالوئید به نام "هوردنس"، اثری مقوی بر قلب داشته و به عنوان کمک در درمان تنگی نفس نیز به کار می ‏رود.

10- کشک‏الشعیر(کشک تهیه شده از شیره جو) برای مزاج‏ های گرم و اسهال‏ های صفراوی مفید است.

11- برای برطرف کردن گلو درد و ورم گلو می ‏توان از کشک‏الشعیر استفاده کرد.

12- ماءالشعیر برای درمان سل، زخم‏ های ریوی و سردرد مفید است.

13- ماءالشعیر خو ‏ساز است و زود هضم می ‏شود.

جو

14- جو دارای خاصیت ضدالتهابی است و در سیستم ایمنی بدن و بهبود آنژین صدری و التهابات حفره‏ی دهان تا حدی موثر است.

15- جو خاصیت ملین دارد، در موارد ابتلا به بیماری ‏های گوارشی؛ لوزالمعده، صفرا، مجاری ادراری و عفونت‏ های مخاطی بسیار مفید و موثر است.

16- گلوتن موجود در جو، ماده‏ای نرم، سازگار و آرام بخش بوده و به علت آبدار بودن موجب رفع عطش شده و سبب انقباض عضلانی، اضطراب و تورم شکم هم نمی ‏شود.

17- در طب سنتی، جو ماده محرک برای تولید شیر در زنان شیرده می ‏باشد. در سایر زنان نیز، جو باعث تعادل هورمون ‏های طبیعی بدن و تولید استروژن می‏ شود که رشد سالم سینه را به همراه دارد.

روش تهیه محصولات مختلف جو

سمنو یا مالت جو:

جو را مانند دیگر غلات خیس کرده و در حرارت معتدل نگهداری می ‏کنند تا جوانه بزند. هنگامی که جوانه به حد معینی  می ‏رسد به آن "مالت" می‏ گویند، که دارای ویتامین فراوان است. از پختن طولانی مدت جوانه جو له شده ، سمنو حاصل می ‏شود.

عصاره مالت جو:

از جوشاندن مالت جو در آب و غلیظ کردن مایع حاصل در خلاء، عصاره مالت جو به دست می‏آید که دارای 60 درصد مالتوز، 10 درصد ساکاروز، 20 درصد دکسترین و مقداری مواد مغذی و ویتامین‏های B1 و B2 است.

کشک الشعیر:

جو پوست کنده را با آب مخلوط کرده و ‏آن ‏قدر می ‏جوشانند تا کاملا باز شود. سپس آن را له و صاف می ‏کنند به طوری که خود جو نیز داخل آب شود. کشک الشعیر شبیه آش جو می‏ باشد.

ماءالشیعر:

جو پوست کنده و پوست نکنده را خوب شسته و داخل آب جوش ریخته چند دقیقه می ‏جوشانند. آن را می‏ پزند تا جایی که دانه‏ های جو کاملا باز شود. بعد آن را با پارچه بدون این که له شود، صاف می‏ کنند و بعد از سرد شدن از آن استفاده می‏ کنند.

اسفناج

اسفناج، گیاهی است یک ساله، دارای ساقه ای راست، به ارتفاع نیم متر که برگ های آن پهن و نرم مثلثی شکل به رنگ سبز می باشد. اسفناج نسبت به سرمای زمستان مقاوم است.

دو نوع اسفناج وجود دارد که به نام پاییزه و بهاره نامیده می شود. اسفناج بهاره، در فصل بهار کاشته می شود و به اسفناج انگلیسی معروف است.

نوع پاییزه آن که به خاک بسیار غنی احتیاج دارد، در پاییز کاشته می شود. گل های اسفناج به رنگ سبز کم رنگ می باشد .

اسفناج چون دارای مواد غذایی فراوانی است، کشت آن امروز در تمام نقاط دنیا معمول است.


تركیبات شیمیایی:

اسفناج از نظر داشتن ویتامین B3  بسیار غنی است، بنابراین داروی مهمی برای برطرف كردن بیماری پلاگر است( پلاگر یک نوع بیماری است که بعلت کمبود ویتامین B3 در بدن تولید می شود و نشانه های آن: ضعف بدن ، تشنج ، اختلال در دستگاه هاضمه، و بوجود آمدن لکه های قرمز روی بدن است).

اسفناج به علت داشتن منیزیم،  جلوی پیشرفت سرطان را می گیرد.

وجود  فسفر  در اسفناج برای بدن، مخصوصا برای كسانی كه به كارهای فكری اشتغال دارند و آهن آن برای شهرنشینان كه گلبول های قرمز خونشان جهت تامین اكسیژن سلول های بدن، باید فعالیت بیشتری كنند، بسیار مفید است.


خواص دارویی:

برگ اسفناج از نظر طب قدیم ایران كمی سرد است و برخی عقیده دارند كه متعادل است، یعنی نه سرد است و نه گرم.

1) برگ اسفناج منبع غنی ویتامین A ، B3 ، C  ، آهن و پتاسیم می باشد.

2) بدن را قلیایی می كند و اسیدیته ی خون را کاهش می دهد.

3) خنك كننده است و برای پایین آوردن تب مفید است.

4) ورم روده ی كوچك را رفع می كند.

5) برای ورم ریه مفید است.

6) ملین است و یبوست  را برطرف می كند.

7) برای لاغر شدن و وزن كم كردن مفید است.

8) اسفناج به دلیل داشتن ماده ای بنام اسپیناسین، هضم غذا را تسریع می كند. این ماده باعث تحریك معده و ازدیاد ترشحات آن می شود.

 تحقیقات دانشمندان نشان داده است كه اسفناج در پیشگیری ازسرطان روده بزرگ، معده، پروستات،‌ حنجره و رحم موثر است .

9) خوردن اسفناج در رفع تشنگی موثر است.

10) برای از بین بردن ورم و درد گلو مفید است.

11) برای رفع سرفه های خشك ،برگ اسفناج را با جو پوست كنده و روغن بادام بپزید و بخورید.

12) آش اسفناج با گشنیز،  برای سردردهایی كه ناشی از سوء هاضمه و اختلال دستگاه گوارشی است، مفید می باشد.

13) اگر آش اسفناج را با آب لیمو  و سماق یا آب غوره بخورید، سردردهای ناشی از اختلال كیسه ی صفرا را برطرف می كند.

14) خوردن اسفناج از  سرطان  جلوگیری می كند، مخصوصا در افرادی كه به مصرف الكل و سیگار عادت دارند.

15) تحقیقات دانشمندان نشان داده است كه اسفناج در پیشگیری ازسرطان روده بزرگ، معده، پروستات، ‌ حنجره و رحم موثر است .

16) اسفناج، كلسترول خون  را پایین می آورد.

17) بهترین دارو برای كسانی است كه مبتلا به كم خونی هستند.

18) اسفناج مانند جارو، روده بزرگ را تمیز می كند.

19) ترشحات لوزالمعده را افزایش می دهد.

20) اسفناج، سبزی مفید برای تقویت اعصاب است.

21) اسفناج پخته برای رفع بیماری آسم و گرفتگی صدا بسیار موثر است.

22) رماتیسم و نقرس  را درمان می كند.

23) برای زیاد كردن شیر در مادران شیرده  موثر است.

24) قبلاً نوعی شربت از اسفناج تهیه می شد كه در معالجه خونریزی ها و كم خونی از آن استفاده می كردند.

25) تخم اسفناج ملین و خنك كننده است.

اسفناج به علت داشتن اگزالات، برای بیماران مبتلا به ورم مفاصل و سنگ های كلیه و مثانه مناسب نیست.

26) تخم اسفناج برای برطرف كردن ورم كبد و یرقان مفید است.

27) اسفناج، تعداد گلبول های قرمز خون را افزایش می دهد.

28) اسفناج چون دارای كلروفیل است، عضلات روده را تحریك كرده و تخلیه مدفوع را آسان می كند.

29) اسفناج عضلات و استخوان ها را تقویت می نماید.

30) رعشه و بوی بد دهان  را از بین می برد و از دوستان کبد هم می باشد.

31) قوت غذایی اسفناج از سایر سبزی ها بیشتر است، مشروط بر اینکه آب آن را دور نریزید و از ساقه های نازک و نورسته ی آن در سالاد استفاده کنید.

32) به كودكان، جوانان، سالخوردگان، اشخاص كم خون و به تمام كسانی كه بیماری های مزمن دارند خوردن اسفناج موكدا توصیه می شود.


مضرات :

* اسفناج به علت داشتن اگزالات، برای بیماران مبتلا به ورم مفاصل  و سنگ های كلیه و مثانه مناسب نیست.

* ضمنا آن هایی كه سرد مزاج هستند، باید اسفناج را با ادویه های گرم مثل زنجبیل و هل میل نمایند.


تاج خروس

تاج خروس، گیاهی است که بیش از ۶۰گونه دارد و به رنگ های متفاوت دیده می شود.
مردم در سراسر جهان از این گیاه برای حفظ سلامت استفاده می کنند. تاج خروس که بومی جنوب آمریکا و مکزیک است غنی از آهن و پروتئین است و کلسیم آن نیز ۳برابر بیشتر از شیر است.
خواص:
* به نوشته «ehealth»، تاج خروس سرشار از ویتامین A،B،K،C، فولات و ریبوفلاوین است.
* سرشار از مواد معدنی مانند کلسیم، پتاسیم، آهن، مس، منیزیم، فسفر و منگنز است.
* مصرف منظم آن میزان کلسترول و فشار خون را کاهش می دهد.
* سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند.
* از سفیدشدن زودهنگام مو پیشگیری می کند.
* برگ های آن تقویت کننده بینایی است.
* برای رفع کم خونی موثر است.
* به سبب دارابودن خاصیت منقبض کننده، اسهال، خون ریزی بیش از حد دوران قاعدگی و زخم دهان را درمان می کند.
* برای درمان زخم دهان، با دم کرده تاج خروس غرغره کنید.
* فیبر، اسید آمینه لازم از جمله لیسین که در آزمایش های بالینی ثابت شده است نقش موثری در درمان سرطان دارد به وفور در این گیاه یافت می شود.

تگ هاي مطلب:

 

اسپرس

Onobrychis argentea

اسپرس سردهای از گیاهان علفی اورآسیایی است.

از سردهٔ اسپرس در ایران ۵۶ گونه گیاه علفی یک‌ساله و چندساله می‌روید که دارای ارزش چراگاهی بسیار زیاد است. ۲۷ گونه از آن ویژهٔ ایران است. در اروپا ۲۳ گونه از اسپرس یافت شده‌است.

اسپرس گیاهی است از تیره Leguminosae زیر تیره باقلائیان و قبیله Hedysareae و جنسOnobrychis که دارای مقاومت چندین صد ساله در کشور می‌باشد. در گزارش‌های مختلف تعداد ۵۰ الی ۷۰ گونه از این جنس را در ایران گزارش نموده‌اند که در بین این گونه‌ها گونه D.viciifoliae از نظر خصوصیات زراعی مطلوب ترین بوده و عموما منظور از اسپرس این گونه می‌باشد.

1.       خواص گياهي اسپرس...

رماتيسم - يرقان - بازشدن اشتها - تقويت نيروي جنسي - درد كيسه بيضه و...

اسپرس

* نام‌هاي ديگر آن: اِسپِست، اونوبروخين و اونوبروخيس مي‌باشد.
1. براي درمان دردهاي رماتيسم از روغن اين گياه مي‌توانيد استفاده كنيد.
* طرز تهيه روغن گياه اسپرس: گياه تازه آن 200 گرم، روغن كنجد يا زيتون 800 گرم داخل ظرفي ريخته به طريق بن‌ماري آن را حرارت داده تا آب گياه خشك گردد و فقط روغن باقي بماند. منظور از بن‌ماري اين است كه با حرارت غير مستقيم تهيه شود يعني ظرف محتوي روغن در گياه را داخل ظرفي كه آب‌جوش دارد بگذاريد و در اثر حرارت آب، آب گياه تبخير شود.
2. براي معالجه يرقان از عصاره اين گياه روزي 3 قاشق مرباخوري همراه آب ميل شود.
3. براي بازشدن اشتها عصاره اين گياه را با سركه مخلوط كرده و يا ترشي اين گياه را تهيه نموده همراه غذا ميل شود.
4. براي تقويت نيروي جنسي 8 گرم از تخم اين گياه را همراه عسل ميل كنيد.
5. براي درد كيسه بيضه از روغن اين گياه استفاده شود

انگور

دید کلی

انگور یا مو با نام علمی Vitis یکی از انواع گیاهان دو لپه‌ای می‌باشد. انگور یکی از مهمترین میوه‌هایی است که از زمانهای بسیار قدیم مورد استفاده بشر قرار گرفته است. بطورکلی ، دو نظریه متفاوت در مورد دیرینگی انگور وجود دارد. عده‌ای معتقدند که انگور ، حتی قبل از پیدایش غلات ، مورد استفاده بشر قرار گرفته است. انگور بطور وحشی و به مقدار فراوان در جنگلها وجود داشته و انسانهای نخستین از برگ و میوه آن بهره می‌جستند. انگور میوه‌ای است بهشتی که شامل ویتامینهای A , B ، C می‌باشد هچنین دارای مقداری منیزیم ، کلسیم ، آهن ، فسفر ، پتاسیم و آلبومین است. انگور یکی از میوه‌های ضد سرطان شناخته شده است و این به خاطر خواص ضد عفونی کنندگی آن است.



تصویر

فیزیولوژی رشد و نمو انگور

تعریق

این عمل عبارت است از تبخیر مقدار فراوانی از آب بطور روزانه توسط برگهای انگور. عوامل محیطی موثر در میزان تبخیر از سطح برگ عبارتند از: شدت نور ، دما ، رطوبت و باد. نور و دما باعث افزایش تبخیر ولی رطوبت باعث پایین آمدن میزان تبخیر از سطح برگ می‌شود. جریان هوا و باد میزان تبخیر را افزایش می‌دهد.

جذب آب

تبخیر آب از سطح برگها ، باعث غلیظ‌تر شدن شیره یاخته‌ای شده و این غلظت شیرابه که از بالا به سوی ریشه ادامه می‌یابد، بوجود آورنده نیروی کشش است که باعث جذب آب به درون ریشه می‌شود. آب جذب شده، درون آوند چوبی به حرکت درآمده و از طریق آن به تمام یاخته‌ها می‌رسد. در مواردی که رطوبت هوا زیاد باشد آب بوسیله فشار اسمزی وارد ریشه می‌شود که با حالت اول یعنی کشش تبخیری تفاوت اندکی دارد.

اشک مو

فرایندی است که نحوه عمل آن ، کاملا شناخته نشده است. این فرایند غالبا بر براثر دیر هرس کردن در اوایل بهار روی می‌دهد. ریزش اشک مو تا چندین ادامه می‌یابد. در اشک مو ، هورمونهای گیاهی مانند سیتوکینین ، جیبرلین و به میزان اندکی قند و مواد کانی دیده می‌شود. ریزش اشک مو به دلیل فعالیت شدید ریشه می‌باشد.

جذب مواد کانی

تمام موادی که توسط گیاه از طریق ریشه جذب می‌شوند، ابتدا در آب به صورت محلول درمی‌آیند. جذب این مواد ، بوسیله تارهای کشنده‌ای که در انتهای ریشه قرار دارند صورت می‌گیرد. که پس از ورود یونهای مختلف ، از طریق ریشه به نقطه مصرف می‌رسد.



تصویر

فتوسنتز

یکی از مهمترین پدیده فیزیولوژیکی در گیاه روی می‌دهد فرایند فتوسنتز است که طی آن مواد قندی در برگهای گیاه ساخته می‌شود. این مواد قندی هم مستقیما به مصرف گیاه می‌رسند. و هم برای تهیه موادی دیگر در داخل گیاه بکار می‌روند.

تنفس

در فرایند تنفس مواد قندی ، چربیها ، پروتئینها ، اسیدهای آلی و اسیدهای آمینه می‌سوزند و گاز کربنیک و انرژی تولید می‌کنند. به عنوان مثال هنگام رسیدن میوه انگور بر اثر عمل تنفس مقدار فراوانی از اسید مالیک و اسید تارتاریک می‌سوزد و از ترشی انگور کاسته می‌شود.

رشد

عمل رشد ناشی از تولید یاخته‌های جدید و بزرگ شدن آنها است. ناحیه تولید یاخته‌های جدید ، انتهای شاخه و ریشه است. آشکارترین شکل رشد ، طویل شدن شاخه‌ها است. به شکل بزرگ شدن یاخته ، رشد متفاوت بوده و بعضی از آنها فقط رشد طولی دارند و پاره‌ای دیگر رشد قطری. پس از رشد کامل ، یاخته‌ها از یکدیگر تمایز یافته و انواع بافتها را بوجود می‌آورند.

ارزش غذایی انگور

انگور از نظر ارزش غذایی و خواص بهداشتی ، دارای سودمندیهای بسیاری است. از مهمترین مواد قندی موجود در حبه‌های انگور تازه ، ساکارز ، گلوکز و دکستروز می‌باشد. از اسیدهای آلی اسید فرمیک ، اسید مالیک ، اسید سیتریک و اسید تارتاریک را می‌توان نام برد. نمک‌های کانی مانند آهک ، منیزیم ، آهن ، منگنز ، سیلیس وجود دارد. مقدار انرژی موجود در هر 100 گرم انگور تازه 67 کیلوکالری است.

مشخصات انواع انگور

انگورها را به 2 گروه می‌توان تقسیم کرد. یکی انگورهای کشمشی که برای تهیه سبزه و دیگر کشمش مورد استفاده قرار می‌گیرند. دیگری انگورهایی که غالبا دانه‌دار بوده و برای تهیه آب انگور به مصرف می‌رسند.



تصویر

آفات و بیماریهای مو

سفیدک حقیقی و یا سطحی مو

این بیماری ، یکی از خطرناک‌ترین بیماریهای قارچی انگور در دنیا به شمار آمده و خسارات فراوانی را به بار آورد. مبدا اصلی آن آمریکا بوده و در حدودسال 1845 به اروپا و سپس کشورهای آسیایی سرایت کرده است.

سفیدک دروغین و یا داخلی مو

این بیماری در بیشتر کشورهای دنیا ، بویژه در مناطق مرطوب شیوع داشته و خسارات فراوانی را به بار می‌آورد.

بیماری لکه سیاه برگ مو

این بیماری بیشتر در مناطق آذربایجان شرقی و غربی ، کرج ، قزوین و نواحی مرطوب کشور شیوع داشته و هر ساله باعث وارد آمدن خسارات فراوانی به موکاران می‌شود.

بیماری پوسیدگی سفید ریشه مو

این بیماری بیشتر در مناطق موخیز نواحی نسبتا مرطوب که دارای خاکهای رسی غیرقابل نفوذ هستند به صورت ناحیه‌ای دیده می‌شوند. در ایران ، این بیماری در کرج ، قزوین و اصفهان دیده شده است.

خواص انگور

میوه بسیار مفیدی است که خاصیت قلیایی دارد و باعث قلیایی شدن خون می‌شود. و از این لحاظ هر کیلوی آن معادل یک لیتر آب معدنی است. به علت وجود مواد قندی زیاد انرژی‌زا است و حرارت بدن را تامین می‌کند. به علت داشتن پتاسیم مقوی قلب و یک داروی موثر برای کم خونی است زیرا دارای آهن ، منگنز و منزیم است. آب انگور در رژیم غذایی افراد چاق که بخواهند لاغر شوند زیاد مصرف می‌شود و به علت کم داشتن مواد چربی مانع افزایش وزن می‌شود.

هویج

اطلاعات اولیه

هویج گیاهی است دو ساله از خانواده چتریان. یعنی در سال اول تولید ریشه ضخیم و قابل استفاده غذایی کرده و در سال دوم از وسط برگهای آن که به شکل روزت و از روی طوقه ریشه می‌رویند شاخه گل دهنده ظاهر می‌شود. این شاخه تا ارتفاع 60 تا 90 سانتیمتر رشد می‌کند و پس از تلقیح که بوسیله حشرات انجام می‌گیرد تولید بذر می‌کند.



تصویر

اصل و قدمت هویج

موطن اصلی هویج در اروپا و شمال آفریقا و آسیا می‌باشد و پاره‌ای از انواع آن در آمریکای شمالی و جنوبی یافت می‌شود.

گلهای هویج

گلهای این گیاه معمولا کامل هستند. یعنی در یک گل اندامهای نر و ماده هر دو موجود است ولی نژادهای نر عقیم که دانه گرده آنها قادر به تلقیح تخمک نیستند نیز مشاهده می‌شود. این نژادها از نظر تهیه بذر و اصلاح آن بسیار ارزنده می‌باشند.

خاک مطلوب هویچ

هویج مانند اغلب سبزیهای ریشه‌ای طلب خاک عمیق و نرم لیمونی می‌باشد و از نظر تجارتی هویج را بیشتر در خاکهای لیمونی سبک و یا خاکهای هوموسی سبک می‌کارند. زیرا در این قبیل خاکها مقدار محصول زیاد و شکل ریشه که عامل مهم مرغوبیت آن می‌باشد صاف و منظم می‌شود. در صورتی که در زمینهای خیلی سنگین و یا در خاکهایی که دارای سنگهای درشت می‌باشند کاشته شود ریشه کج و اغلب دو یا چند شاخه می‌گردد.

کود مورد استفاده در هویج

برای رشد سریع هویج کود فراوان از جنس ازت ، فسفر و پتاس لازم است و علاوه بر آن خاک باید دارای مقدار کافی مواد آلی یعنی هوموس باشد. وجود کود دامی یا کود سبز در زمینهای سنگین برای پوک کردن این نوع اراضی حتما لازم است. در صورتی که 20 تا 30 تن کود دامی برای اصلاح و تا اندازه‌ای تقویت زمین به محصول داده شود برای ایجاد تعادل بین ازت و فسفر و پتاس مورد نیاز هویج باید مقداری کود شیمیایی نیز به زمین داد.

تاثیر محیط در رشد و رنگ ریشه هویج

در نواحی نسبتا گرم که زمستان معتدل دارد مانند پاره‌ای از نقاط جنوب ایران ممکن است به کشت بذر هویج مبادرت کرد. ولی در این نواحی ریشه هویج کم رنگ و بنابراین نامرغوب می‌شود. این کم رنگ شدن ریشه هویج ممکن است علل مختلفی داشته باشد مانند کوتاهی روز در زمستان ، کمی درجه حرارت ، کمی شدت روشنایی و بالاخره رطوبت زیاد. ولی میزان گرمای هوا بیش از سایر عوامل در کمرنگی هویج موثر است.



تصویر

کاشت هویج

بذر هویج را مانند بذر سایر سبزیهای ریشه‌ای در محل اصلی می‌کارند. موقع کاشت بذر در نقاط سرد سیر که دارای زمستانهای سخت است در فصل بهار پس از برطرف شدن خطر یخبندان می‌باشد و در نواحی گرم معتدل که خطر یخبندان وجود ندارد بذر این گیاه را می‌توان در پاییز و یا زمستان کاشت. برای بدست آوردن هویج تازه و لطیف باید بذر آن را به تدریج کاشت و آخرین کاشت باید از بذر انواع زودرس و اقلا 2 ماه قبل از رسیدن سرمای شدید و یخبندان انجام می‌گیرد. بذر هویج را بطور خطی می‌کارند. فاصله خطوط از 40 تا 45 سانتیمتر نسبت به آب و هوا و نوع خاک تغییر می‌کند.

برداشت محصول هویج

تقریبا در تمام فصول سال هویج در بازار یافت می‌شود ولی هویجهایی که در اواخر بهار و اوایل تابستان به فروش می‌رسند محصول انواع زود رس هستند و هویجهایی که در پاییز و زمستان به بازار عرضه می‌شوند از انواع هویج دیر رس به عمل آمده‌اند. هویج پاییزه یا آخر فصل را بوسیله گاو آهن از زمین می‌کنند.

انبار کردن هویج

انبار کردن هویج کاملا شبیه نگاهداری چغندر در فصل زمستان می‌باشد باید دارای حرارت و رطوبت باشد. میزان رطوبت نسبی انبار بین 93 و 98 درصد باشد. ماندن هویج برای مدت طولانی در انبار باعث کم شدن مقدار قند آن می‌شود و از حیث مرغوبی لطمه می‌بیند.

خواص دارویی هویج

داروی مخصوص بیماریهایی است که مربوط به کمبود مواد غذایی بخصوص ویتامینها هستند. مقدار زیادی ویتامینهای A ، B ، C و D دارد و مخصوصا برای درمان مبتلایان به اگزما بسیار مناسب است. هویج پخته به صورت استعمال خارجی برای درد و خارش استعمال می‌شود. همچنین برای سوختگیها و آکنه بسیار مفید است.