زنگ سیاه گندم

اهميت اين زنگ در ايران بعد از زنگ زردي باشد به آن زنگ الفي يا زنگ ساقه (Stem rust ) هم گفته مي شود. يورديسپورهاي زنگ سياه حدود 3300 سال قبل کشف شده است.
اين زنگ اولين بار توسط اسفندياري در سال 1326 گزارش گرديد.
پورديوسيورهاي غالب نژادهاي اين زنگ در حرارتهاي بين 12 تا 18 درجه سانتيگراد جوانه مي زند.
تا کنون بيش از 275 نژاد زنگ سياه گزارش شده است.
علائم بيماري:
علائم بيماري زنگ سياه گندم ابتدابه صورت تاول هاي باريک و دراز، موازي با محورطولي ساقه، برگ يا غلاف برگ ظاهر مي گردند.
توده يورديسپورها زنگ به رنگ قرمز آجري نمايان مي گردند.
در اواخر فصل رشد محل آلودگي به رنگ سياه در مي آيند که با پارگي بشره همراه است.
عامل بيماري:
قارچ Puccinia graminis عامل زنگ سياه گندم مي باشد.
يوريديوسپورهاي اين قارچ بيضي شکل مي باشد.
تليوسپورهاي آن دو حجره اي دراز و در انتها کمي گرد يا نوک تيز ميباشد.
زيست شناسي:
مراحل اسپرماگونيspermagonium و ايسيوميAecium زنگ گندم در بهار روي، دمبرگ و شکوفه هاي زرشک معمولي به صورت لکه هاي زرد و نارنجي مي گردد.
مرحله اسپرموگونيspermagonium زنگ سياه گندم عموما از جوانه زدن بازيديوسپورها در بهار روي سطح فوقاني برگ زرشک ظاهر مي گردد.
حشرا ت با توجه به بوي معطر اسپرماگونيها و ... که از آن خارج مي شوند جلب مي شوند و باعث کمک به انجام مرحله جنسي مي شوند و هيف هاي دو هسته اي تشکيل مي شوند.
زنگ به مرحله ايسيومAecium مي رود ايسيوسپورهاAeciospore توسط باد به ميزبان اصلي گندم منتقل مي شوند.
اسپورها پس از جوانه زدن لوله هاي زيادي توليد مي کنند که از راه روزنه ها به داخل برگ رخنه مي کند و در مدت کمتر از 10 روز تاولهايي برنگ قرمز آجري در ساقه، برگ غلات ظاهر مي شود و قارچ وارد مرحله يوريديوم مي شود.
يوريديسپورها در هوا آزاد مي شوند و آلودگي ثانويه را بوجود مي آورند در اواخر فصل رشد مرحله تليوم يا جوشهاي پاييزه برنگ سياه در ساقه ، برگ و گاهي خوشه ظاهر مي شود.
در اوايل بهار هم از جوانه زدن تليوسپورها که در بقاياي آلوده ماده گياهي زمستان گذراني کرده اند بازيديومها ظاهر مي شوند

سن گندم

 

سن گندم (کاسه پشتک ورامینی) Eurygaster integriceps HEM : Scutelleridae

معرفی:

یکی از آفات مهم گندم و جو است و جرو آفات عمومی می باشد.

مناطق مهم انتشار در کشور:

اغلب مناطق گندمکاری کشور

خسارت:

1-سن مادر: سنهای زمستانگذران می باشند(نر یا ماده) که ارتفاعات زمستانگذران خود را ترک نموده و در بهار به مزارع گندم و جو ریزش می نمایند.
2-پوره ها:پوره های سن اول و دوم تغذیه چندانی نداشته ولی از سن سوم به بعد تغذیه آنها رو به افزایش گذاشته و در سن 4 و 5 به حداکثر خود می رسند.
3-سن های نسل بهاره:این حشرات که همان سن های بالغ نسل جدید می باشند برای ادامه رشد و بدست آوردن قدرت پرواز به محلهای تابستانه و زمستانه خود احتیاج به تغذیه از دانه های سفت و آماده برداشت گندم دارند.

چنانچه تراکم پوره ها در متر مربع به بیشتر از 5 عدد پوره برسد مبارزه بر علیه سن گندم ضروری است.

خسارت در رابطه با گیاه میزبان:

1-خسارت سن در مرحله پنجه زنی به تشکیل ساقه یا ابتدای تشکیل خوشه:در این مرحله حشرات نر یا ماده زمستان گذران از شیره برگ،شیره جوانه مرکزی،شیره ساقه جوان (قبل از ظهور خوشه با ابتدای نشکیل خوشه) مکیده و خوشه را خشک می نماید.این گونه خسارت خسارت کمی نام دارد و در نهایت خوشه تشکیل نمی شود.

2-خسارت در مرحله گل دادن و ابتدای تشکیل دانه:در این مرحله از رشد حشرات کامل زمستان گذران و پورهای سنین پایین خسارت زده می شود که یا شیره ساقه را می مکد و خوشه می خشکد و یاپوره های سنین 2و3 از خوشه گندم و جو در مرحله گلدهی تغذیه و در نهایت دانه پوک می شود.

3-خسارت در مرحله شیری و خمیری شدن دانه تا رسیدن گندم:در این مرحله سن های بالدار و پوره ها فقط از دانه تغذیه می کنند و به هیچ عنوان ساقه را نمی مکند.در این مرحله خسارت کیفی بیشتر مد نظر است چون سنها آنزیمهایی را برای "اینترولیز" پروتئینهای دانه گندم وارد دانه گندم میکنند که این آنزیم ها در داخل دانه باقی می مانند و در نهایت کیفیت خمیری آرد پایین آورده و اصطلاحاً خمیر ور نمی آید.


زیست شناسی:

زمستان را بصورت حشره کامل زیر پای بوته های گون یا Astrogalus و درمنهArtemesia حالت دیاپوز می گذرانند.در بهار وقتی دما به 20 درجه سانتی گراد می رسد سنها از اماکن زمستهنه خارج و بطور دسته جمعی پرواز می کنند.پرواز سنها معمولاً در اواخر اسفند و اوایل فروردین ماه شروع و در مناطق سردسیر از اواسط اردیبهشت ماه تا اوایل خردادماه ادامه دارد.در یک مزرعه 2 یا 3 بار ممکن سن است ریزش نماید.
معمولاً 5-4 روز بعد از ریزش،جفتگیری کرده و 5 روز بعد تخمریزی می کنند.تخمها 3-2 ردیفی در دسته های 14 عددی در زیر برگها قرار داده می شوند.دوره جینی تخم 2-1 هفته طول می کشد سپس پوره ها خارج می شوند و سپس حشرات کامل نسل بهاره ظاهر می شوند.حشرات کامل نسل بهاره پس از ذخیره چربی مورد نیازبدن خود برای تابستانگذرانی به ارتفاعات شمالی می روند.سنها پس از ریزش اولین بارندگی های از ارتفاعات شمالی به دامنه های جنوبی می روند و در زیر بوته های گون و درمنه زمستانگذرانی می کنند.

مبارزه:

1- مبارزه بیولوژیک:

7 گونه زنبور پارازیتوئید تخم از خانواده Hym:Scelionidae :
basalis Asolcus=Trissolcus
T.grandis
T.rufiventris
T.semistriatus
T.vassilievi
T.festiva
T.tumidus

5 گونه مگس از خانواده ( DIp:Tachinidae ) که در مرحله لاروی پارازیت داخلی حشرات کامل سن گندم هستند:
Phasia oblango
Phasia subcoleoptera
Ectophasia rubra
Chryseria helluo
Helomyia lateralis
2-مبارزه زراعی:

• کشت زود در پاییز(هراکشت) و برداشت سریع در آخر بهار
• کشت واریته های زودرس
• برداشت دو مرحله ای محصول بدین صورت که در مرحله خمیری خوشه ها را درو می کنند و با تسریع در خشک کردن آنها چند روز بعد اقدام به کوبیدن آنها می کنند.
• کشت جو در مناطق سن خیز چون زودتر از گندم برداشت می شوند.

3- مبارزه شیمیایی:

1- فنیتروتیون Ec 50%و 1 لیتر در هکتار
2-فنتیون Ec 50% و1.2 -1
3- تری کلروفن Sp 80%و 1.2 کیلو گرم درهکتار
4-دلتا مترین% EC 2.5 و 300 سی سی در هکتار

 

شته

تصویر

حشرات این خانواده که با خرطوم خود از شیره گیاهی تغذیه می کنند ، دارای تعداد زیادی از گونه ها و از آفات مهم و درجه اول گیاهان صنعتی ، زینتی ، باغبانی ، سبزیکاری ، جنگلی و غیره بوده و از اهمیت اقتصادی زیادی برخوردار میباشند. شته ها علاوه بر تغذیه از شیره گیاهی در انتقال بیماریهای ویروسی نقش مهمی ایفا می کنند. عده ای از شته ها باعث پیچیدگی برگ و یا تغییر شکل شاخه ها گردیده و برخی بر روی قسمتهای گیاهان میزبان تشکیل گالهای گوناگونی را می دهند .

شته ها حشرات کوچک کروی ، پهن و یا بیضی شکل هستند ، طول بدن آنها از نیم میلیمتر تا هشت میلیمتر متغیر و اغلب اوقات بین ۲ تا ۴ میلیمتر می باشد. رنگ آنها بسیار متنوع و اغلب دارای رنگهای زرد ، سبز ، قرمز ، سیاه و یا خاکستری هستند. بدن آنها نرم و پوشیده از موهای ریز با اندازه های متفاوت میباشد. در شته ها سر دارای یک جفت شاخک که طول آن متغیر است وجود دارد . شته ها دارای سه جفت پا هستند و پاهای عقبی معمولا بلند تر از سایر پاها می باشد . شته ها به دو شکل بدون بال و یا بالدار میباشند .

تصویر

در نزد اغلب گونه ها شکم حشره به دم کوتاهی ختم می شود . ضمنا در طرفین و پشت حلقه ششم شکم زائده ای با شکل و اندازه متفاوت وجود دارد . شکل و اندازه این زائده ، شاخکها ، دم و تزئینات آنها از نظر تشخیص گونه ها اهمیت زیادی دارند . شته ها معمولا دارای ترشحات شیرین و چسبناکی بنام ( عَسَلَک ) میباشند که باعث جلب مورچه ها گَشته و حتی مورچه ها با شاخکهای خود آنها را تحریک به ترشح شیره نموده و از آن تغذیه می کنند . بعضی از مورچه ها برای یک کلنی از شته ها لانه ساخته و آنها را محبوس می کنند و یا آنها را به مکانهای دیگر مخصوصا روی ریشه گیاهان منتقل می کنند .

در حقیقت مورچه ها استثمارکننده شته ها هستند . بدین جهت شته ها را گاو شیری مورچه ها نامیده اند . در عوض مورچه ها اغلب اوقات شته ها را از حمله و گزند دشمنانشان مصون می دارند . زندگی شته ها بسیار پیچیده است در قسمتی از زندگی خود بطریق بِکرزائی تکثیر پیدا کرده و سپس بعد از پیدایش افراد نر و ماده و آمیزش بین آنها نسل های متعددو متوالی ایجاد کرده و در پائیز ماده های جنسی تخمهای زمستانه می گذارند .

زادآوری در شته ها بسیار زیاد میباشد ، بطوریکه تعداد نسل آنها گاهی در سال در مناطق مناسب به ۲۰ نسل می رسد . چند تائی شته کافی است تا در اندک زمان باغ یا گلزاری را آلوده نماید . عده ای از شته ها زندگی خود را بر روی یک گیاه بپایان می رسانند ( یک میزبانه ) در حالیکه عده ای دیگر قسمتی از زندگی خود را روی یک گیاه و قسمت دیگر را روی گیاه دیگری می ذرانند ( دومیزبانه ). شرایط آبر و هوائی فصل بهار ، زادآوری این حشرات را بسیار تسریع می کند .

در مورد شته های دو میزبانه اگر بتارانهای بهاری موقعی ببارد که حد اکثر افراد بالدار باشند ، تعداد زیادی از آنها را نابود می کند . در حالیکه بر روی افراد بی بال و لاروها تاثیری ندارد . جمعیت شته های یک میزبانه در اوائل بهار بسیار زیاد می باشند ولی بتدریج در هنگام تابستان تعداد آنها در نتیجه عوامل کنترل کننده مانند کفشدوزکها ، مگسها ، رنبورهای شته خوار ، قارچهای شته کش ، و همچنین بعلت کمی رطوبت از بین رفته و سپس در اوائل پائیز شروع بازدیاد می کنند . کثرت جمعیت و در نتیجه زیان شته ها به عوامل بسیار زیاد از قبیل شرایط آب و هوائی ، رطوبت ، حرارت ، مقدار و شدت نور ، عمل پارازیت ها و شکاری ها، بستگی دارد . بعنوان مثال زندگی دو نوع شته در زیر شرح داده می شود : ... 

● مبارزه :

مبارزه با شته ها زمانی موفقیت آمیز خواهد بود که بمحض ظهور اولین کلنی های شته آغاز گردد . بعلاوه در این زمان هنوز تعداد پارازیتها و شکاری ها زیاد نبوده و سمپاشی زیان زیادی به آنها وارد نمی کند .مبارزه با شته در محیط های بسته آپارتمان نسبتا ساده بوده و با چند بار استفاده از حشره کش های معمولی که برای مبارزه با مگس از آنها استفاده میشود از بین میرود . اما در محیط باز دفع شته بسیار مشکل است . سمومی که در مبارزه علیه شته ها بکار برده می شود ، اغلب سموم فسفره میباشند که خاصیت تماسی دارند مانند : مالاتیون ، گوزاتیون ، دیازینون و سوپر اسید ، که بر حسب ماده موثر آنها از یک تا یک و نیم گرم در یک لیتر آب مصرف میشوند .

▪سموم نفوذی موسوم به سیستمیک مانند : فسامیدون ، متاسیتوکس و سموم مشابه که دارای خاصیت نفوذی میباشند برتری چشم گیری به سموم تماسی شته کش دارند . زیرا علاوه بر اینکه شته ها در سطح زیرین برگها و مکانهای دیگری از گیاه که سم مستقیما به آنها نمی رسد را از بین میبرد ، بلکه به پارازیت ها و شکاری های مفید آنها نیز صدمه زیادی وارد نمی آورد  و نیز علیه کنِه های گیاهی موثر می باشد و دوام آنها برحسب رشد گیاه و نوع سم بین ۱۰ تا ۲۰ روز طول می کشد . برای اینکه مقدار ماده موثر بیشتری داخل گیاه شود ، لازم است که سمپاشی زمانی که برگها باندازه کافی رشد کرده باشند انجام گیرد .بنابراین باید این سموم را دیر تر از سموم شته کش تماسی مصرف نمود.

 

درخت گیلاس

عکس, نحوه قلمه گیری و زیاد کردن درخت گیلاس

نام علمی گیلاس Cerasus avium می‌باشد از جنس Cerasus و از خانواده ی (Rosaceae) است. درخت گیلاس بدون خار و دارای میوه گوشت‌دار و محتوی یک هسته است. دارای گونه‌های متعدد و در تمام ایران پراکنده می باشد. از گیلاس علاوه بر مصرف به عنوان میوه خام ، مربا و کمپوت ساخته می‌شود. برگ آن به صورت دم کرده برای درمان بیماری کلیه و کبد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

گیلاس میوه ی کوچک، گرد و ملین است که در هنگام چیدن به رنگ قرمز یا سیاه می‏ باشد و دارای یک هسته است. كه شكل آن تقریبا كروى است و داراى دمى بلند و یا كوتاه است . گوشت میوه گیلاس یا خیلى لطیف و یا سفت و آبدار و شیرین مى باشد.

در واقع در طبیعت سه نوع گیلاس به رنگ‏ های قرمز، سیاه و زرد یافت می ‏شود.

گیلاس ‏ها را همیشه رسیده می ‏چینند زیرا پس از چیدن به خوبی رشد نمی ‏کنند و شما می ‏توانید آن را تنها 1 تا 3 روز به خوبی نگهداری نمایید.

 

اصل و قدمت گیلاس

این گیاه احتمالا از منطقه‌ای بین دریای سیاه و دریای خزر منشا گرفته است. ولی به نظر می‌رسد که در زمانهای قدیم آن را به اروپا برده باشند. بیشتر ارقام کشت شده آن در سرتاسر دنیا از اروپا منشا گرفته‌اند، ولی تعدادی از ارقام مهم ، در مناطق گیلاس خیز محلی انتخاب یا اصلاح گردیده‌اند.

 

 

 اطلاعات گیاه شناسی گیلاس

گلها به رنگ سفید یا به رنگ سرخ ، معمولا با دمگل فرعی ، منفرد یا گروهی یا خوشه‌ای ، لوله گل فنجانی شکل یا لوله‌ای و گلها بدون دمگل ، خامه شیاردار ، کلاله چال‌دار ، تخمدان معمولا بدون کرک ، هسته صاف یا شیاردار و سوراخ سوراخ.

 

 

گلهای گیلاس

گلهای گیلاس در دستجات غیر مختلط 2 تا 4 تایی به صورت جانبی روی اسپورهای کوتاه یا نزدیک به قاعده شاخه‌های طویل‌تر تشکیل می‌شود. در گیلاس گلها فقط روی جوانه‌هایی که در آنها برگهای همراه نسبتا زودتر در تابستان باز می‌شوند، بوجود می‌آید. گل معمولا دارای یک مادگی هستند، ولی بعد از تابستانهای خیلی داغ ممکن است دو مادگی در هر گل تشکیل شود، که منجر به بوجود آمدن میوه‌های دو تایی می‌شود که یک وضعیت نامطلوبی را بوجود می‌آورد.

 

آب و هوای مطلوب درخت گیلاس

سطح پراکندگی و انتشار این درخت خیلی وسیع است یعنی در آب و هوای گرم معتدل و سرد معتدل سبز شده و محصول کافی می دهد. مع هذا بهترین هوا برای زندگی این درخت نقاط معتدل سرد مانند نواحی کوهستانی می‌باشد با توجه به اینکه گیلاس در مقابل پوسیدگی قهوه‌ای ، حساس می‌باشد، بایستی در جایی که آب و هوا برای توسعه این بیماری ، خیلی سرد یا خیلی خشک می‌باشد کشت گردد. در مناطقی که دارای بارانهای زمستانه خوب و تابستانهای خشک و خنک هستند ایده‌آل می‌باشند.

 

خاک مرغوب درخت گیلاس

درخت گیلاس در هر نوع زمین روئیده و رشد کافی می‌نماید. فقط از زمینهای رسی مرطوب و یا خیلی خشک گریزان هستند. درخت گیلاس را در هر جهت می‌کارند ولی در فرمهای پهن از کشت آن رو به جنوب یعنی نقاطی که در مقابل آفتاب قرار می‌گیرد باید خودداری نمود.

 

 

کاشت درختان گیلاس

کاشتن درختان گیلاس در باغ های خانگی به خاطر میوه های خوشمزه شان برای هر فردی

می تواند لذت بخش باشد . نحوه ی کاشت درختان گیلاس از نحوه ی کاشت درختان دیگر متفاوت نیست .

اما موقعی که این درختان میوه کاشته می شوند بایدبه چندین نکته توجه شود:

- یکی آنکه آنها به صورت ذاتی خود بارور نیستندیعنی اینکه یک درخت در باغ نمی تواند محصول ومیوه ای را تولیدکند .کاشت دویا چندین گونه متفاوت با زمان گلدهی مشابه یک ایده خوبی می باشد.

- مکانی برای کاشت باید انتخاب شود که خاک آن دارا ی زهکشی خوبی باشد در حالیکه اگرآب در خاک راکد بماند درختان خیلی سریع می میرند .

- مکان انتخاب شده باید دارا ی تهویه خوب باشد ولایه ای از هوای خنک را دربهار در زیر درخت نگه دارد .

- مکانی که برای کاشت درختان گیلاس انتخاب می شوند باید به خوبی ،نور خورشید را تامین نمایند.

-  در ابتدا محل انتخاب شده باید بصورت گودال برا ی کاشت باشد گودال باید دوبرابر اندازه سیستم ریشه ای باشد و نیز عمق آن 2 فوت باشد . همچنین باید به طرف کناره ها نرم باشد تا ریشه به آسانی منحرف شود . ریشه ها باید روی خاک نرم هدایت شوند تا تضمین شود که فشرده شوند تا حفره های هوا بسته شوند .زمانی که درختان گیلاس کاشته می شوند این نکته مهم است که باید مطمئن شویم که محل پیوند به اندازه 2 اینچ ازخاک بالاتر قرار گیرد. این عمل این اطمینان را می دهد که ریشه ها از شاخ های بیرون رشد می کنند. زمانیکه عملیات کاشت درختان گیلاس در باغ به پایان رسید با آبیاری کردن تمام حفره ها هوای موجود در خاک بسته خواهند شد . دراین مرحله درختان گیلاس کاشته شده ممکن است در ابتدا نیاز به مراقبت توسط یک قیم باشد تا اینکه ریشه ها بصورت عمیق در گودال قرار گیرند.

 

 


هرس درختان گیلاس

یکی از مشکلاتی که باغبانان زمانی که درخت گیلاس رشد می کند این است که آنها نمی دانند چگونه بصورت اصولی درخت گیلاس را هرس کند . هرس درخت گیلاس نقش مهمی را در تضمین رشد اصولی آن و تولید میوه ها ایفا می کند .قبل از پرورش باید باغدار بداند که چگونه یک درخت گیلاس را به طور اصولی هرس کند.

قبل از دانستن چگونگی هر س این درختان دانستن این نکته مهم است که درخت گیلاس چگونه رشد می کند ؟ درختان گیلاس درختانی با یک رهبر مرکزی هستند یعنی اینکه یک شاخه راست که رهبر نامیده می شود دارند همه شاخه ها ، از شاخه به طرف بیرون هدایت و رشد می شوند . یک درخت اصولی هرس شده گیلاس یک شکل داربستی دارد یعنی آنکه شاخه ها درخت را به شکل دایره احاطه کرده اند و نیز عمود به شاخه رهبر هستند باید منطقه ای حدود 2 فوت بین سطوح باشد تا نور به برگ ها و میوه ها به اندازه کافی برسد.

هرس درختان گیلاس باید در زمستان انجام شود تا به گیاه کمک کند که در فصل رشد بتواند به خوبی رشد کند . اولین شاخه ها باید بین 36-24 اینچ ازبالای خاک شروع شود . شاخه های رشد کرده به طرف بیرون شاخه رهبر باید به طرف پایین کشیده شوند ویا به آرامی به طنابی بسته شوند تا اینکه به صورت افقی رشد کرده و از رشد عمودی باز داشته شوند. شاخه های رشد کرده به طرف بیرون میوه های بیشتری را تولید خواهند کرد و رشد رویششان نیز کم خواهد شد.
هرس درختان گیلاس طی تابستان از رشد شان جلوگیری خواهد نمود و باید زمانی انجام شود که به اندازه مناسبی رسیده باشند همین هرس درختان گیلاس در زمستان ممکن است آنها را در مقابل بیماریهای باکتریایی آسیب پذیر بسازد .

 

 

رسیدن گیلاس

افزایش مواد جامد قابل حل (قندها) و افزایش رنگ میوه به عنوان بهترین شاخص رسیدگی مورد توجه قرار گرفته است، ولی شواهد اخیرا نشان می‌دهد که نیروی لازم برای جدا کردن میوه از درخت ممکن است بهتر باشد. وقتی میوه می‌رسد اتصال بین شاخه میوه سست شده و نیروی کاهش یافته لازم برای جدا کردن میوه از درخت را می‌توان اندازه‌گیری کرده و به عنوان شاخص رسیدگی بکار برد.

 

تکثیر گیلاس

معمولا درخت گیلاس را بوسیله بذر و پیوند ازدیاد می‌نمایند برای پیوند گیلاس بهترین پایه محلب C.mahleb است که آن را آلبالو تلخه می‌نامند.

 

 

پیوند

برای پیوند گیلاس از پیوند شکمی ، شکافی و پیوند انگلیسی استفاده می‌نمایند ولی پیوند شکمی از سایر انواع پیوند‌ها بسیار معمول است. برای پیوند شکمی باید در اوایل شهریور اقدام نمود. مخصوصا اگر پایه از بذر عمل آمده باشد و یا آلبالو تلخه باشد، باید یک ماه دیرتر یعنی در مهر ماه باید اقدام به این امر نمود. در پاره‌ای از انواع گیلاسهای خارجی باید همیشه و حتما نزدیک سطح زمین یعنی 10 تا 15 سانتیمتری پیوند نمود. راجع به پیوند انگلیسی این نکته قابل توجه است که هر گاه عمل پیوند از اواخر شهریور تا اواسط مهر ماه انجام بگیرد بهترین نتیجه را می‌دهد.

 

 

انواع درختان گیلاس

درختان گیلاس بینگ

درختان گیلاس بینگ، یکی از معمول ترین انواع درختان گیلاس می باشد که به منظورمیوه دهی کاشت می شوند. یک درخت گیلاس بینگ، در هر باغ یا منابع طبیعی که آفتاب کاملی دارد، و خاک زهکشی شده ی خوبی دارد، به خوبی رشد خواهد کرد. درختان گیلاس بینگ، معروف ترین ارقام گیلاس شیرین می باشند.

میوه های تولید شده توسط درختان گیلاس بینگ برای آشپزی سودمند می باشند، اما همچنین می توانند مستقیماً از درخت خورده شوند. گیلاس ها، رنگشان از لعلی ژرف، به رنگ نسبتاًسیاه، تغییر می کند. پوست گیلاس، صاف و براق می باشد، و قسمت گوشتی آن، سفت وشیرین می باشد. درخت گیلاس بینگ، خیلی آبدار می باشد. درختان گیلاس بینگ، به گرده افشانی از گلی به گل دیگر نیاز دارند تا اینکه تولید میوه کنند. درختان گیلاس بینگ، می توانند تنها با هر گیلاس شیرین دیگری، گرده افشانی از گلی به گل دیگر را انجام دهند، و گیلاس های وافری را تولید کنند. یک درخت گیلاس بینگ، تا ارتفاعی به بلندای بیست پایی رشد می کند، و وسعت بالغی، حدود پانزده پایی دارد. درختان گیلاس بینگ، افزایش شگرفی به هر باغ یا منظره ی طبیعی می دهند. برگهای خزان پذیر، رنگ سبز شگرفی در طول فصل رویشی عرضه می کنند. میوه های قرمز روشن، مغایرت شگرفی با شاخ و برگ ایجاد می کنند. میوه ها می توانند مورد لذت خانواده و دوستان قرار گیرند، و به خوبی حفظ شوند.

 

 

درخت گیلاس سیاه

درخت گیلاس سیاه، مختص بخش های شرقی آمریکای شمالی ، مکزیک، و آمریکای مرکزی    می باشد. آن همچنین معروف به گیلاس وحشی، یا درخت گیلاس عجیب و غریب می باشد.

یکی از بزرگترین درختان گیلاس، درخت گیلاس سیاه، می تواند تا ارتفاع پنجاه تا هشتاد پایی، با وسعت بالغی از بیست تا پنجاه پایی رشد کنند. درخت گیلاس سیاه، خزان پذیر می باشند.

درختان گیلاس سیاه، عموماً بخاطر شکوفه دهی بهاره ی وافرشان مورد ملاحظه قرار می گیرند. گلهای سفید معطر درخت گیلاس سیاه، با شاخ و برگ بهاره ظاهر می شوند. شکوفه هادر دسته های آویزان بلند و باریکی می باشند. زمانی که گلها شکوفه دهی را به پایان رساندند،آنها با دسته های پژمرده ی گیلاس های قرمز کوچک، جایگزین می شوند.

میوه های درخت گیلاس سیاه، تلخ و مستقیماً خارج از درخت، غیر قابل خوردن می باشند.

گیلاس ها برای ایجاد مربا و ژله به کار می روند. میوه های درختان گیلاس سیاه، همچنین به عنوان طعم دهنده ی نوشابه ها به کار می روند. برگها براق و سبز می باشند. در ماه پائیز، به زرد سایه دار دلپذیری تبدیل می شوند. چوب درخت گیلاس سیاه، به شدت قهوه ای و قهوه ای مایل به قرمز می باشد. از نظر تجارت، در شمار زیادی از فرآورده ها مورد استفاده قرار می گیرد؛ همچون اثاث خانه، کابینت ها، قنداق تفنگ، و آلات موزیکال.

یک درخت گیلاس سیاه بالغ، پوست زبر سیاهی را ایجاد می کند. درخت گیلاس سیاه،      کاربرد های زیادی در مناظرطبیعی دارد. اکثر حیاط های شهری، برای گنجاندن این آرایش های غول پیکر، خیلی کوچک می باشند. اما در فضای مناسبی، یک درخت گیلاس سیاه، آرایش خوبی به خود خواهد گرفت، و توان هر فضایی را خواهد داشت.

 

 

درخت شکوفه ای گیلاس

درخت گیلاس مجنون ( گریان )، در شکوفه دهی کامل، زیبا به نظر می رسد. برخی از آنها  شکوفه های خیلی زیادی را تولیدخواهند کرد. آن درختی که کامل می باشد، همچون شکوفه ی غول پیکری ظاهر خواهد شد.

درخت گیلاس مجنون، به عنوان یک تکیه، در میان چمن بسیار عالی به نظر می آید. آنهانسبتاً به آسانی کاشت و نگه داری می شوند، و سالهای زیبا و زینت بخشی را عرضه می کنند.

یکی از زیباترین درختان شکوفه ده گیلاس، گیلاس مجنون متشأ برفی است. این درخت گیلاس مجنون شکوفه ده، برای کاربری در مناظر طبیعی در پنج منطقه از میان هشت منطقه سودمند می باشد. آنها تا ارتفاعی بین هشت تا پانزده پایی رشد می کنند، و دارای وسعت کاملی از شش تا هشت پایی می باشند. شاخه های گریان این درخت گیلاس شکوفه ده، اغلب به زمین می رسند، و شکوفه های صورتی روشن دلپذیری دارد.

یکی از درختان زیبای شکوفه ده گیلاس، درخت افدرای برگ ارغوانی می باشد. این درخت شکوفه ده گیلاس، اندکی پر طاقت تر می باشد، و در سه منطقه از میان هشت منطقه، رشد خواهد کرد. میزان رشد، متوسط می باشد، و اندازه، از بلندای هفت تا چهارده پایی، با یک وسعت کاملی از هفت تا ده پایی تغییر خواهند کرد. شاخ و برگ این درختان شکوفه ده گیلاس، در کل تابستان، ارغوانی مایل به قرمز می باشد، و گلها، خیلی خوشبو هستند. یکی از معروف ترین درختان  شکوفه ده گیلاس، ساکورا، در ژاپن می باشد. این درخت مجلل، به مدت چند قرن است که در ژاپن مشهور می باشد، و یک جایگاه والایی در فرهنگ ژاپن دارد.

گل ملی صاحب منصب ژاپن،  این درخت شکوفه ده گیلاس، حاکی از شروع بهار، با       شکوفه های خیلی زیاد آن می باشد.

 

درخت گیلاس زینتی

خیلی انواع درخت گیلاس زینتی وجود دارد. شکوفه ها در رنگ های متعددی ظاهر می شوند، معمولاً از سفید تا صورتی تغییر می کنند. درختان گیلاس زینتی، زیبا، و اغلب معطرمی باشند. درختانی که شکوفه های دلپذیری آنها را فرا گرفته اند، و درخت گیلاس زینتی،نمای شگرفی را در طی فصل شکوفه دهی خلق می کنند. آنها همچنین به عنوان یک گیاه گونه، یا نقطه ی کانونی برای چمن، بطور خیلی خوبی به کار می آیند. یکی از درختان گیلاس زینتی که بطور معمول خواهان زیادی دارد، درخت شکوفه ده گیلاس می باشد. این درخت شکوفه ده گیلاس که همچنین ساکورا نامیده می شود، در ژاپن خیلی رایج می باشد.

 

استفاده از گیلاس

گیلاس‏ ها را بهتر ا‏ست تازه‏ تازه پس از چیدن از درخت تناول کرد.

اغلب از گیلاس، مربا و یا ژله درست می‏ کنند زیرا نمی ‏توان آن را به صورت تازه ذخیره و    نگه ‏داری کرد، ولی می ‏توان آن ها را فریز کرد؛ البته بهتر است که اول هسته ‏های آن در آورده شود.

 

فواید گیلاس

گیلاس‏ ها منبع غنی آنتی ‏اکسیدان‏ ها هستند.

گیلاس ‏ها غذای متداولی در عصر حجر بوده‏ اند و باستان‏ شناسان بقایای هسته‏ های گیلاس را در بسیاری از غارها و صخره‏ های مسکونی ما قبل تاریخ یافته ‏‏اند.

 

گیلاس شیرین (Prunus avium) یک میوه فصلی است  که امروزه به غیر از مصرف تازه ی آن، می ‏توان به خوبی از میوه ی خشک آن و یا به صورت آب میوه استفاده کرد.

 

گروه‏ های گیاه شناختی زیر مجموعه درخت ‏های گیلاس شامل: درختان آلو، هلو، بادام و زرد‏آلو است و نه تنها از میوه درخت گیلاس، بلکه از شکوفه‏ ها و چوب آن نیز استفاده می‏ گردد.

برای این که ارزش این گیاه را بدانیم کافی است بگوییم تمام قسمت ‏های این میوه یعنی: گوشت، دم، هسته، برگ و ساقه ی آن در طب و صنعت استعمال دارد.

همه ی ما از مصرف گیلاس تازه در یک روز گرم تابستانی لذت می‏ بریم؛ این میوه دارای چربی کم و فیبر زیاد است و اگر شما درمان های گیاهی را قبول داشته باشید، بدانید که گواتر مزمن با خوردن گیلاس تا حد زیادی کنترل می‏ شود و همچنین مانند یک عامل تخلیه و زهکشی در مجاری ادرار و لوله‏ های هاضمه کار می‏ کند و سنگ‏ ها را از بین می‏ برد و مصرف آن در حد مناسب به مبتلایان به دیابت و ورم مفاصل توصیه می ‏شود زیرا میوه‏ ای است که نشاسته ی کمی دارد و قندش برای افراد دیابتی زیان بار نیست(البته باز هم تاکید می شود که اگر به میزان توصیه شده توسط متخصص تغذیه مصرف شود).

گیلاس همچنین مسکن اعصاب بوده، ملین است، خون را پاک و معده را نیز تمیز می ‏کند و جوشانده ی دم گیلاس برای دفع سنگ‏ های مثانه و تمیز کردن مجاری ادرار در طب تجربی مصرف دائم دارد.

گیلاس سرشار از املاح معدنى است : داراى كلسیم ، فسفر، پتاسیم ، كلر، سدیم ، منیزیم ، گوگرد و مقدار قابل توجه آهن است .

گیلاس داراى كوبالت ، مس ، منگنز، و روى مى باشد.

قندى كه گیلاس دارد از نوع (لوولوز) است .

گیلاس داراى ویتامینهاى ث و ب 2 و مقدار زیادى ویتامین آ مى باشد. كه براى چشم فوق العاده مفید است .

از خوردن گیلاس اثرات مهمى در بدن ما پیدا مى شود كه از زمانهاى قدیم آن را توصیف و تشریح كرده اند چنان كه طرفداران مكتب سالرن درباره گیلاس این طور گفته اند:

(اگر گیلاس بخورى مزایاى زیادى براى تو فراهم خواهد شد.)

(شكم تو پاك خواهد شد و تمام خون بدنت بهتر گردش كرده و مواد غذایى لازم را به دست خواهد آورد.)

در قرن هجدهم دكتر (له مرى ) معروف درباره گیلاس نوشته است :

(گیلاس براى قلب ، براى معده و روده مفید است اشتها را زیاد كرده و بدبویى را به خوشبویى تبدیل مى كند.) در عصر حاضر بر اثر بررسیهایى كه در روى گیلاس به عمل آورده شده است گفته هاى پزشكان قدیمى درباره این میوه به ثبوت رسیده است .

و اكنون با آزمایشهاى علمى ما مى دانیم كه گیلاس از میوه هایى است كه سموم بدن را بر طرف كرده و خون را تصفیه مى كند، قوه دماغى بدن را تقویت كرده و كمبود املاح معدنى بدن ما را برطرف ساخته و دستگاه هاضمه را منظم مى كند، اعصاب را تسكین داده و ادرار آور است .


هر صد گرم گیلاس داراى دویست و پنجاه میلى گرم پتاس است و چنانكه مى دانید پتاس تاثیر زیادى بر افزایش ادرار دارد. كسانى كه ورم مفصل و یا رماتیسم یا نقرس دارند بالنتیجه براى معالجه خود باید غذایى بخورند كه ادرار زیاد كند، با گیلاس رژیم مى گیرند. رژیم گیلاس براى كسانى كه سنگ كلیه و یا سنگ صفرا و یا مثانه دارند نیز بسیار مفید و موثر است . كسانى كه تصلب شراین دارند و یا از كبد مى نالند و یا به یبوست مبتلا شده اند و یا در روده هاى آنها گاز جمع مى شود و غذا تخمیر مى گردد و هم چنین كسانى كه املاح معدنى بدن آنها كم شده و یا بچه هایى كه دیر رشد مى كنند باید گیلاس بخورند و رژیم گیلاس بگیرند چون قند میوه گیلاس از نوع قند لوولوز مى باشد. مصرف گیلاس به كسانى كه بیمارى دیابت دارند توصیه مى شود.


تركیباتى كه در گیلاس وجود دارد تعدیل كننده پ هاش خون است زیرا خون باید به مقدار 4/7 قلیایى باشد.

مصرف گوشت و مواد گوشتى خون را اسیدى مى كند و بهترین تعدیل كننده آن میوه ها از جمله گیلاس است .

گیلاس را باید قبل از غذا خورد تا با آن جلوى زیادى اشتها را بگیرد. كسانى كه براى كم خوردن و لاغرى متوسل به قرصهاى شیمیایى مى شوند مى توانند از گیلاس كه یك میوه طبیعى است و مصرف آن اندام را متناسب مى كند كمك بگیرند، زیرا قرصهاى شیمیایى براى كم كردن اشتها اشخاص ‍ را لاغر مى كنند و براى سیستم اعصاب و دستگاه عروق و شریانها مضر و خطرناك است و اعصاب را تحریك كرده و بى خوابى مى آورد. كسانى كه مى خواهند از گیلاس براى لاغرى و تناسب اندام خود كمك بگیرند باید در ابتداى غذاى خود دویست و پنجاه تا سیصد و پنجاه گرم گیلاس بخورند و بعد منوى غذاى آنها نباید داراى مواد نشاسته اى مثل نان ماكارونى ، برنج ، حبوبات و نان شیرینى باشد.

 

رژیم گیلاس براى دفع سموم بدن

براى رژیم دفع سموم باید صبح ناشتا نخست صد گرم گیلاس بخورید و بعد آن را تا پانصد گرم افزایش دهید.

 

ارزش تغذیه‏ ای گیلاس

هر 100 گرم گیلاس (حدود 14عدد گیلاس متوسط) دارای این ترکیبات است:

انرژی                                      06/72 کیلو کالری

رطوبت                                    74/80گرم

کربوهیدرات                             60/16گرم

پروتئین                                    21/1گرم

چربی                                     69/0 گرم

فیبر                                       87/1 گرم

کلسیم                                   71/14 میلی ‏گرم

فسفر                                   12/19میلی ‏گرم

آهن                                    38/0 میلی ‏گرم

پتاسیم                                 5/223میلی ‏گرم

فلوئور                                 25میلروگرم

منیزیوم                                76/11میلی ‏گرم

 ویتامین آ                             47/21 میلی ‏گرم

ویتامین ث                           06/7میلی ‏گرم

اسید فولیک                          12/4 میلروگرم

و دیگر مواد معدنی ...

 

 

راهنمایی ‏های تغذیه ‏ای

چربی اشباع شده در گیلاس بسیار کم است. کلسترول ندارد (مانند سایر گیاهان)، سدیم ندارد، فیبر خوراکی بالایی دارد، از ویتامین C بالایی برخوردار است.

 

 

کمپوت گیلاس


گیلاس شرین :
۵۰۰ گرم

شکر : ۵ قاشق سوپخوری

آرد ذرت : 5/0 قاشق سوپخوری

آب : ۱ فنجان

گیلاس‌ها را پاک کرده و شسته شربت را فراهم نموده گیلاس‌ها را در آن بریزید و مدت ده دقیقه روی آتش ملایم بجوشانید. سپس گیلاس‌ها را در ظرف بلور ریخته آرد ذرت را با شربت قند مخلوط نموده، آن را روی گیلاس‌ها بریزید.